Τελείωσαν τα τσίπουρα, σήκω απ' τη θέση σου - από αναγνώστρια

ΝΑΙ. Τα διαβάσαμε, τα ξαναδιαβάσαμε, τα ξέρουμε, τα διαδώσαμε, διαρρήξαμε τα ιμάτιά μας, καταλάβαμε τί γίνεται. Ωραία, και; Μαζικός αυνανισμός αριστερών. Πόσοι αύριο μεθαύριο στο δρόμο (και δεν εννοώ τις πορείες) θα δούνε σκηνικό και θα ειναι μαχίμια;ΠΟΣΟΙ; Δεν πα να έχουν διαβάσει για χίλιους λαμπράκηδες και τρίκυκλα. Δεν ξέρω αν ντράπηκε κανείς τους, κανείς μας από την περασμένη εβδομάδα μέχρι σήμερα. Που φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Αν σκέφτηκε ότι ναι, το μαχίμι, το τσακάλι του δρόμου που είχε πρόσωπο στη γειτονιά και τα έλεγε, το φάγανε. Τον Φύσσα φάγανε. Όχι τα like και τις μεγάλες κορώνες στο facebook. Λίγη τσίπα δε βλάπτει.
Μαχητικός αντιφασισμός πλέον, αυτή είναι η γνώμη μου. Τελείωσαν οι παλιές εποχές. Παραλιούλες, ελεύθερο κάμπινγκ, χασισάκια, εναλλακτικες μουσικάρες, ψαγμένα μπαράκια, μεγάλα λόγια στη δουλειά, ταξίδια σε γαμάτα μέρη, μαρξισμός, πορείες και μετά για τσιπουρομεζεδες στα Εξάρχεια και κουβέντες για την επανάσταση, βιβλία πολιτικής θεωρίας και κουλτούρα. Τελείωσαν τώρα αυτά. 

Μιλάμε για σκληρό κράτος δεξιάς και όσο εμείς περνούσαμε καλά και ήμαστε γαμάτοι ανθρωπιστές, οι άλλοι οργανώθηκαν, είναι πλέον εκεί εχθροί, έτοιμοι να σφάξουν. Και το έκαναν. Και μια ζωη πίσω από τις εξελίξεις, μια ζωή στην αντίδραση και στην κλάψα. Ακόμη και αυτο το αντι-. Αντιφασίστας, αντιρατσιστής. Να γίνουμε επιτέλους κάτι, να βρούμε τα προτάγματά μας, να γίνει ξεκαθάρισμα, γιατί πια είναι πάρα πολλοί οι μεγαλόστομοι και οι ζητιάνοι των like.  Στο δρόμο θα ήσουν ο Φύσσας; ΟΧΙ. Γι' αυτό μόνο να ντρεπόμαστε για τον Φυσσα και να αφήσουμε τα μεγάλα λόγια και την ανταλλαγή υπεργαμάτων αναρτήσεων. "Το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει" και πίπες από χιλιάδες εναλλακτικούς ιδεολόγους χωρίς κότσια. Και το παιδί με τα κότσια στο χώμα. Λίγη σιωπή δε βλάπτει.  Εκτός από την Αριστερά είναι και ο κόσμος της Αριστεράς που δεν έχει καμιά απαίτηση για σοβαρότητα και ξεκάθαρες λύσεις. Αριστεροί κατακερματισμένοι άνθρωποι. Γιατί δε μπορεί να λέμε για το Σακκά και το Σακκά και το Σακκά που αρνήθηκε τί; Το φαί του, τη ζωή του. Και νά αλληλεγγύη στο Σακκά και νά συμπαράσταση στο Σακκά. Και μετά τί, ρε φίλε; Τρέχεις να πάρεις το κουπόνι του ΟΑΕΔ για 400 ευρώ και μια σκατοδουλειά. Ο άλλος αρνήθηκε το φαί κι εσύ δε μπορείς να αρνηθείς μια σκατοδουλειά που σου πετάνε κοκκαλάκι; Ε, όχι! Δεν είσαι σύντροφος με τον Σακκά. Όλα αυτά τα λόγια στο facebook καταντάνε αυταρέσκεια και ανθρωποφαγία κατά μία έννοια. Νά η ευκαιρία να κάνω το γαμάτο post, νά η ευκαιρία να γράψω το γαμάτο status. Στο καφενείο άμα πάει θα τα πει; Θα πει στο φασίστα "άντε φύγε από 'δω"; Ή θα το κάνει μόκο και θα τον αφήσει να κάνει κουμάντο και μετά αρθράκι για τους φοβισμένους νοικοκυραίους; Να υπάρχει μια συνέπεια, μια κοινωνική ευθύνη. Αυτό είναι το σκεπτικό μου. Δηλαδή δε νιώθουν ότι έχουν μια ευθύνη για όλα αυτά σα μέλη της κοινωνίας; Ή πάλι αισθάνονται γαμάτοι εναλλακτικοί ανθρωπιστές. Άι σιχτίρ πια. Με φιλικούς χαιρετισμούς, Μαριάννα Περιμένουμε τις απόψεις σας στη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges