Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Θέλει η Ευρώπη να κρυφτεί (και η Ιστορία δεν την αφήνει) - by Lydia Bgr

Οι Έβραιοι είναι ενας αρχαίος λαός που χρονολογείται γύρω στα 1500 π.Χ. Ένας λαός χωρίς πατρίδα – τουλάχιστον μέχρι πρότινος - που το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται μοιρασμένο ανάμεσα στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ.Οι Εβραίοι σε όλη την ιστορία τους ήταν διασκοπισμένοι σε ολόκληρο τον κόσμο μεταναστεύοντας από χώρα σε χώρα ανάλογα με τις πολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν.

Είναι επίσης ένας λαός που έχει υποστεί διωγμούς. Από τις σφαγές και τις εξορίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι την Τελική Λύση του Αδόλφου Χίτλερ, που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα και την εξόντωση 6 εκατομμυρίων Εβραίων μέσα σε 6 χρόνια.

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Με αφορμή αυτό, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε πόσο έχει αλλάξει η Ευρώπη από τότε.

Ας αρχίσουμε με το γεγονός ότι 71 χρόνια μετά, βιώνουμε την χειρότερη προσφυγική κρίση μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.Περίπου 11 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει την Συρία λόγω του εμφυλίου και καταφθάνουν καθημερινά στην Ευρώπη μέσω των ελληνικών νησιών. 

Μιας και σήμερα είναι η μέρα που κάποιοι θα έπρεπε να θυμούνται και να μαθαίνουν, ας δούμε πως έγινε η αρχή αυτής της γενοκτονίας.

Οι Εβραίοι ήταν άνθρωποι γενικά ευκατάστατοι, επαγγελματίες, μαζεμένοι σε περιοχές όπου είχαν την δική τους κοινότητα. Τις λεγόμενες Εβραϊκές συνοικίες. Αρκετά πριν το ξέσπασμα του πολέμου οι πρώτες εκδηλώσεις έχθρας και πρόθεσης αποκλεισμού των Εβραίων έγιναν με βανδαλισμούς. Με μπογιές σημάδευαν τις πόρτες των καταστημάτων των Εβραίων και έγραφαν με τεράστια γράμματα Jude. Στη συνέχεια ακολούθησαν τα περιβραχιόνια με το αστέρι του Δαβίδ ετσι ώστε όχι μόνο να αποφεύγει (ή να φοβάται) ο κόσμος να ψωνίζει από τα μαγαζιά τους αλλά να αποφεύγει και κάθε είδους συναναστροφή μαζί τους.

Είδες τις εικόνες με κάτι κόκκινες πόρτες στην Βρετανία και ανθρώπους να κυκλοφορούν με κόκκινα βραχιόλια σοτυς δρόμους; Δεν είναι πόρτες Εβραίων αυτές. Ούτε χέρια Εβραίων είναι.

Όχι δεν είναι. Είναι πρόσφυγες που εν έτει 2016 αναγκάζονται να βάφουν τις πόρτες τους κόκκινες και να φοράνε κόκκινα βραχιολια για να τους ξεχωρίζουν. Να ξεχωρίσεις τι ακριβώς; Τους τζιχαντιστες από τους πρόσφυγες; Τους ξένους από τους δικούς σου; Και αν κάποιος δεν δεχτεί να το φορέσει τι θα του κάνεις; Αν κάποιος αφήσει την πόρτα του λευκή γιατί δεν θέλει να του πετάνε πέτρες,  περιττώματα και αυγά, όπως συμβαίνει στους γείτονες του με τις κόκκινες πόρτες, τι θα κάνεις;

Στο θέμα μας όμως.

Ναζί και ρατσιστοφασίστες που περιγελούν τους Εβραίους, τους κόβουν τα μαλλιά και τους κλωτσάνε, δε σου θυμίζουν λίγο την κοσμογυρισμένη φωτογραφία με την εικονολήπτρια που κλωτσούσε και έβαζε τρικλοποδιές στους πρόσφυγες στις συμπλοκές στα σύνορα Ουγγαρίας –Σερβίας;

Όχι ε; Καλά. Πάμε πάλι πίσω.

Σε πρώτο στάδιο οι Γερμανοί μετέφεραν τους ανθρώπους σε γκέτο όπου έμεναν 20 άνθρωποι ή και περισσότεροι σε σπίτια για 3. Κατά την μεταφορά τους, προκειμένου να μην τους κατάσχουν τα τιμαλφή τους κατάπιναν δαχτυλίδια, νομίσματα και ό,τι άλλο μπορούσαν να σώσουν.

Λες αυτό να κάνουν τώρα και οι πρόσφυγες σε Γερμανία, Ελβετία και Δανία, όπου τους επιτρέπεται να έχουν από 350 έως 1340 ευρώ σε μετρητά και αντικείμενα και όλα τα υπόλοιπα κατάσχονται από τις αρχές;

Σκέψου να έχεις περάσει από τη Συρία στην Τουρκία, να έχεις θαλασσοπνιγεί στο Αιγαίο, να έχεις φάει ξύλο στην Ουγγαρία και αφού φτάνεις στην «Γη της Επαγγελίας» να σου παίρνουν ό,τι έχεις και δεν έχεις και να σε αφήνουν με 350€.

Γιατί όλοι ξέρουμε ότι στην Ελβετία με 900 ευρώ κάνεις ζωάρα. Για μια μερα.

Εφόσον λοιπόν οι Εβραίοι βρίσκονταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και όσο ο αριθμος τους αυξάνοταν συνεχώς, για να μπορούν να έχουν έλεγχο της κατάστασης οι Ναζί μάρκαραν με μόνιμο τατουάζ τα χέρια των κρατουμένων με το νούμερο που τους αντιστοιχούσε. Δεν ήταν πια άνθρωποι. Ήταν νούμερα.

Νούμερα σαν αυτά που με ανεξίτηλο μαρκαδόρο μάρκαραν οι τσέχικες αρχές τους πρόσφυγες. Πρόσφυγες που συνέλαβαν μέσα στα τρένα χωρίς λόγο, αφού όπως αποδείχθηκε είχαν αγορασμένο εισιτήριο και τους είχε επιτραπεί κανονικά η είσοδος στην Γερμανία.

Αφού λοιπόν τους είχαν πάρει τα πράγματα, τους έδιναν αυτές τις σιχαμένες ριγέ φόρμες και στη συνέχεια στοιβάζανε τα πράγματά τους και ξεχώριζαν τα ρούχα, τα παπούτσια, τα γυαλιά, τις βαλίτσες κτλ.

Πράγματα που βρίσκονται σήμερα σε μουσεία που έχουν δημιουργηθεί εκεί που οι περισσότεροι απ αυτούς έχασαν τη ζωή τους. Είναι εκεί για να μας θυμίζουν ότι δεν ήταν νούμερα αλλά άνθρωποι. 
Άνθρωποι όπως αυτοί που φορούσαν τα σωσίβια που βρίσκονται στις χωματερές στη Χιο, την Μυτιλήνη, την Σάμο, την Κω. Κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους απλά ξεβράστηκαν στην ακτή. Τα πτώματα τους γέμισαν την παραλία και έτσι πεταμένα το ένα δίπλα στο άλλο θύμιζουν τα σώματα των χιλιάδων Εβραίων που ήταν πεταμένα πρώτα στα γκέτο, αφού τους ξετρύπωναν σαν τα ποντίκια από τις κρυψώνες τους, και μετά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Σε αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης πέθαιναν άνθρωποι από την πείνα, το κρύο, τις ασθένειες και ασφυξία στους θαλάμους αερίων αλλά πάνω από όλα από τη διαστροφή, την υπεροψία και το μίσος. Όπως γινόταν στο στρατόπεδο Μπούχενβαλντ, που οι γερμανικές αρχές θεώρησαν, τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, ιδανικό τόπο διαμονής για τους πρόσφυγες που έφταναν εκεί. Πολύ λογικό αυτό.

Εδώ στην Ελλάδα, μπορεί να μην κληρονομήσαμε τέτοια στρατόπεδα αλλά κάναμε ό,τι είναι δυνατόν για να φτιάξουμε μια αντάξια εκδοχή τους. Κοντέινερς χωρίς νερό, χωρίς θέρμανση, κάτω από τον ήλιο και γύρω-γύρω συρματοπλέγματα. Μια ομορφιά.

Περνούσε λοιπόν ο καιρός και οι έγκλειστοι Εβραίοι είχαν καταντήσει ζωντανοί σκελετοί από την έλλειψη φαγητού κα τις κακουχίες. Στις εικόνες με μικρά παιδιά από τα οποία έχουν μείνει μόνο κόκαλα κα μεγάλα μάτια είναι πολύ εύκολο να μπερδέψεις και τα παιδάκια στη Μαντάγια, το πρώην δημοφηλές τουριστικό θέρετρο της Συρίας, όπου μέχρι πρότινος ζούσαν αποκλεισμένοι 40.000 άνθρωποι. Γιατί δεν φτιάχνεις επιδερμίδα τρώγωντας γάτες, ποντίκια και έντομα, φίλε Ευρωπαίε.

Αυτά τα λίγα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Έτσι, γιατί κάποιοι ανατρίχιαζαν με τις φωτογραφίες που τους έδειχνα από το Άουσβιτς και κάποιοι άλλοι δεν ήθελαν καν να τις δουν.

Δεν πειράζει. Τις βλέπουν τώρα στις ειδήσεις και τις προσπερνάνε. Γιατί μας καίει να μάθουμε τι θα γίνει με τον ΕΝΦΙΑ, το ασφαλιστικό, τα τέλη κυκλοφορίας και το δώρο Χριστουγέννων.

Γιατί κάποιοι δε σκέφονται πώς είναι να μην έχεις σπίτι, δουλειά, αυτοκίνητο, Χριστούγεννα.

Η Ιστορία επαναλλαμβάνεται και ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος σε ποια πλευρά θα θα σε βρει. Το μόνο σίγουρο είναι πως απέναντι σε αυτή την Ιστορία θα λογοδοτήσουμε όλοι.

Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε.

by Lydia Bgr



























9 σχόλια:

  1. Στο Βερολίνο προχθές, 25.1 έγινε φασιστική πορεία. Μικρής έκτασης μεν, ωστόσο διακόπηκε η κυκλοφορία σε κεντρικό δρόμο. Δίπλα στη Γερμανική σημαία, η σημαία του Ισραήλ για το ξεκάρφωμα. Ο Χίτλερ έχει ξεπεραστεί. Τα μπαρ γεμάτα, το ίδιο και τα εμπορικά κέντρα. Τα θέατρα και τα θεάματα του Βερολίνου είναι σε άλλο πλανήτη.

    https://www.youtube.com/watch?v=rf-LMWEJKGQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Exeis apolyto dikio Lydia. Ta teleytaia xronia h Eurwph me exei sokarei pragmatika.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να τρέμεις τον φυλήσυχο οικογενειάρχη φορολογούμενο.Είναι αδίστακτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εμ, εκείνη η φωτογραφία στην έκτη σειρά, στα δεξιά, φωτογραφία από εμβολιασμό δεν είναι; Τι σχέση έχει με τη φωτογραφία δίπλα της στα αριστερά; Δηλαδή, να μην τους εμβολιάσουν; Είναι κι αυτό ανάμεσα σε όσα παθαίνουν οι πρόσφυγες;

    Άλλο οι σωροί με τα σωσίβια, κι άλλο η διπλανή φωτογραφία. Δεν καταλαβαίνω αυτή τη ψυχαναγκαστική εμμονή να βρεθούν σε όλα αντιστοιχίες. Ούτε κι η τρικλοποδιά της φωτογράφου αντιστοιχεί ακριβώς, μα ας μη το κάνουμε θέμα.

    Πράγματι, οι Εβραίοι ξεκινούν σαν λαός κάπου στα μέσα της Β' χιλιετίας πΧ (κι όχι ...«χρονολογούνται». οι λαοί δεν είναι αγγεία για να χρονολογούνται). Αμέσως μετά, όμως, λες πως είναι ένας λαός χωρίς πατρίδα. Ετσι όπως το έγραψες, αφήνεις την εντύπωση πως ήταν πάντοτε στη διασπορά. Προφανώς, οι αρχαίοι Εβραίοι είχαν πατρίδα, το Ισραήλ. Από εκεί οι πιο πολλοί διώχτηκαν το 72 μΧ, από τους Ρωμαίους, μετά από μιαν ακόμη εξέγερση που απέτυχε. Και από τότε ήταν διασπαρμένοι σε διάφορες χώρες. Μέχρι την εμφάνιση και την άνοδο του σιωνισμού, οπότε από το 1900 και μετά άρχισαν να αποικίζουν τη Παλαιστίνη, εκδιώκωντας τους Άραβες κατοίκους της, και ονομάζοντας την αποικιοκρατία τους με το αρχαίο όνομα, Ισραήλ. Μα δεν παύει να είναι η Παλαιστίνη, πατρίδα των Αράβων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η φωτό είναι από τον σεπτέμβρη του 15, όταν οι τσέχικες αρχές μάρκαραν με ανεξιτηλο μαρκαδόρο τους πρόσφυγες. Εξού και η αντιστοιχία

      Διαγραφή
  5. Α, μου άρεσε πολύ εκεί που οι ναζί γράφανε στις πόρτες «με σπρέυ και με μπογιές». Αυτή η προβολή του σπρέυ στο χρόνο..., φέρνει ολίγον προς το ναϊβ, σαν αυτο-επιβεβαίωση του επαναστάτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λευτερη θελουμε εμεις πατριδα και πανανθρωπινη τη λευτερια.Αυτα πριν 70 τοσα χρονια, τοτε που ανθρωποι στην ελλαδα εδωσαν το αιμα τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει και παραλλαγή των Κυπρίων του ΕΑΜ:

      Κύπρον ελεύθερη με την Ελλάδα
      και πανανθρώπινη τη λευτεριά.

      Διαγραφή