(Ξε)μείναμε Ευρώπη - by To Skouliki Tom

Άνεμος Διαφωτισμού πνέει πάνω από την αλληλέγγυα ήπειρό μας μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, σύμφωνα με το οποίο, οι άνθρωποι που εισέρχονται στη Δανία με σκοπό να ζητήσουν άσυλο, θα είναι υποχρεωμένοι να παραδίδουν στο κράτος μετρητά και τιμαλφή των οποίων η αξία ξεπερνά το συνολικό ποσόν των 1.340 ευρώ, εξαιρουμένων των προσωπικών αντικειμένων με συναισθηματική αξία ή και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης όπως κινητά τηλέφωνα.

Κοπρολαγνική απάντηση στον Πέτρο Τατσόπουλο - by To Skouliki Tom

Καλησπέρα. Σήμερα, ανήμερα Μεγάλης Πέμπτης, θα ασχοληθούμε με τις κουράδες. Οι κουράδες είναι μαγικές. Όλοι τις παράγουν αλλά κανείς δεν τις θέλει. 

Κανείς; Όχι! Μια μικρή ομάδα Ελλήνων κοπρολάγνων αντιστέκεται και πάντα θα αντιστέκεται, αρνούμενη να τραβήξει το καζανάκι στις κουράδες που βλέπει γραμμένες στο διαδίκτυο.

Η Γη της Επαγγελίας - by To Skouliki Tom

Ολοκληρώθηκε χθες στο λιμάνι της Ιεράπετρας η ασφαλής αποβίβαση των 595 μεταναστών από το φορτηγό πλοίο "BARIS" που έχει αγκυροβολήσει περίπου ένα μίλι ανοικτά του κόλπου της Ιεράπετρας.

Ανάμεσά τους βρίσκονται 100 παιδιά και 99 γυναίκες, ορισμένες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη.

Kinder, Kuche und Kirche (Παιδιά, Κουζίνα και Εκκλησία) - από την Αριστέα Σερεμέτη

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, το ΒΗΜΑ δημοσίευσε μια σειρά φωτογραφιών όπου φαίνονται να εκπαιδεύονται μέλη των ταγμάτων εφόδου της ναζιστικής Χρυσής Αυγής . 
Σ' αυτή τη φωτογραφία βλέπουμε δύο γυναίκες κάποιου πυρήνα να οπλοφορούν και να συμμετέχουν στην εν λόγω εκπαίδευση.

Εγώ κι εσύ Ναζί

Πάντα είχαμε μια αδυναμία στον ναζισμό. Ο κάθε ένας από τους 3 μας για τους δικούς του λόγους.

Στο Skouliki Tom, ας πούμε, άρεσε το κόρδωμα, το περήφανο περπάτημα σκουπόξυλου και τα τουρλωμένα οπίσθια, ο ναζιστικός χαιρετισμός με το τεντωμένο δεξί χέρι που προοιωνίζει μια μεγαλοπρεπή μούτζα.

Τον One Eyed Bert τον γοήτευε πάντα το βήμα και τα τύμπανα. Οι μπότες και τα μαστίγια. Οι χειροπέδες και τα βοηθήματα (Σαββάλας κτλ κτλ).

Στην Ι Willi Am άρεσε η στυλιστική φινέτσα που χαρακτήριζε τα μέλη των SS -κυρίως. Η αλήθεια είναι πως τα παιδιά ξέρουν να ντύνονται.

Ας μην γελιόμαστε, όσοι έχουμε μεγαλώσει στην Μέση Γη, κάτω από την αγάπη και την προστασία του Μόργκοθ κι αργότερα ακολουθώντας το Μάτι, μόνο στην αγκαλιά των αγοριών με τα δερμάτινα μπορούμε να κουρνιάσουμε. Θυμίζει σπίτι...

Όταν μάθαμε για τη Χρυσή Αυγή, πολύ πρόσφατα δηλαδή, ταυτόχρονα με το Γιάννη Πρετεντέρη για την ακρίβεια, πέσαμε από τα σύννεφα. Δεν είναι δυνατόν, σκεφτήκαμε. Τόσα χρόνια τους είχαμε κάτω από τη μύτη μας και δεν είχαμε καταλάβει τίποτα;

Αμέσως γραφτήκαμε στην κοντινότερη τοπική οργάνωση και πιάσαμε δουλειά. Τα στιχάκια μάς έβγαιναν αυθόρμητα, σαν χείμαρρος οργής κι αγανάκτησης για τις πρόσφατες εξελίξεις.  Το βίντεο με το τραγούδι που ακολουθεί ήταν το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε για τους ηγέτες μας. Ένα πρόχειρο, ποταπό αφιέρωμα.

Πιαστείτε από τους ώμους λοιπόν κι ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί ή αν θέλετε, ας τραγουδήσουμε όλοι Ναζί. Το ίδιο κάνει.