Να χαρώ εγώ "πνευματικό κόσμο" - by To Skouliki Tom

Αγαπητέ Μοναδικέ Αναγνώστη, 

Διαβάζοντας την είδηση για το κείμενο-προσκλητήριο σε όλες τις δυνάμεις τις Κεντροαριστεράς που υπέγραψαν οι 58 προσωπικότητες - ασχολίαστη η επιλογή της λέξης "προσωπικότητες" - , μου ήρθε στο μυαλό εκείνο το κείμενο-έκκληση που είχαν υπογράψει τον Ιούνιο του 2011 εκείνοι οι 32 άνθρωποι των Γραμμάτων, των Τεχνών και της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Το θυμάσαι, μοναδικέ αναγνώστη; Ήταν λίγες εβδομάδες προτού ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο και τα ΜΑΤ πνίξουν στα χημικά τον συγκεντρωμένο κόσμο στην πλατεία Συντάγματος - μία από τις λίγες φορές που νόμισα ότι θα πεθάνω. 

(Παρεπιπτόντως, εσύ που ήσουν εκείνη τη μέρα; Ήσουν εκεί μαζί μας; Αν δεν ήσουν, κάνε σε παρακαλώ την αυτοκριτική σου. Μήπως θα έπρεπε να ήσουν; Μήπως η απουσία σου έκανε τη διαφορά; Και πρόσθεσε, σε παρακαλώ, στο παραπάνω ερώτημα το εξής: Τί ψήφισες πέρσυ; Αναρωτήσου, αλλιώς σε βλέπω να κάνεις τα ίδια λάθη. Κι όχι τίποτα άλλο, θα με πάρεις στο λαιμό σου. Ξανά.)

Το τότε κείμενο είχε τον τίτλο "Τολμήστε" - με μια απλή αναζήτηση στο google θα το βρεις. Βέβαια, οι μόνοι που τελικά δεν τόλμησαν ήταν οι 32 "πνευματικοί άνθρωποι" - ανάμεσά τους και ορισμένοι πολύ αξιόλογοι - που το υπέγραψαν. Δε ξέρω αν τόλμησες εσύ, μοναδικέ αναγνώστη, αλλά σίγουρα δεν τόλμησαν εκείνοι. Κι αν τόλμησαν το έκαναν τόσο αθόρυβα κι αναποτελεσματικά που δεν το κατάλαβε κανείς.

Οι λεγόμενοι αυτοί "πνευματικοί άνθρωποι" δεν έβγαζαν μιλιά όλα τα χρόνια πριν την κρίση, τα χρόνια της φούσκας. Τότε ήταν όλα μέλι γάλα για τους "πνευματικούς ανθρώπους". Κουβέντα για την ανικανότητα της Δικαιοσύνης και την έλλειψη Παιδείας όσο οι γκαλερί, τα θέατρα, οι συναυλίες και τα βιβλιοπωλεία ήταν γεμάτα. 

Όταν οι Έλληνες πολίτες απαιτούσαν το 2011 παραίτηση της τότε Κυβέρνησης και "ελικόπτερα", εκείνοι έκαναν έκκληση στις πολιτικές δυνάμεις του τόπου να αναλάβουν τις ευθύνες τους.  Όταν ο λαός δεν ήθελε διάλογο με τους "ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ", εκείνοι τους παρακαλούσαν. Με λίγα λόγια, είχαν συνδεδεμένο το λαό με Κάιρο. Τόσα χρόνια επιδοτήσεων και βολέματος με τα λεφτά και τη χορηγία των πολιτικών δυνάμεων τούς κράτησαν εκτός κλίματος, ακόμα και την ύστατη εκείνη ώρα.

Από τότε έχουν περάσει 2,5 χρόνια, μέσα στα οποία ο "πνευματικός κόσμος" - με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις - είναι κρυμμένος. Κι όποτε εμφανίστηκε, είχε πολλά να πει για το συνδικαλισμό, τους δημοσίους υπαλλήλους, τους τζαμπατζήδες και τους Έλληνες που ξόδευαν περισσότερα από όσα είχαν. Για την πολιτική και οικονομική ελίτ τσιμουδιά. Μην και δαγκώσουν το χέρι που τους ταΐζει. 

Άμα θες να καταλάβεις τί πάστας είναι οι "πνευματικοί άνθρωποι" βάλτους να μιλήσουν πολιτικά. Όποτε κλήθηκαν να το κάνουν, οι περισσότεροι εκτέθηκαν. Αυτό το καλό έχει η κρίση. Έχει ξεβρακώσει πολύ κόσμο. Πολλοί μάλιστα τα κατεβάζουν από μόνοι τους. Ούτε τη στοιχειώδη τσίπα να μείνουν στις κρυψώνες τους δεν έχουν.

Τί σχέση έχει, θα με ρωτήσεις, μοναδικέ αναγνώστη, το "Τολμήστε" με την πρόσφατη πρόκληση στην Κεντροαριστερά. Και με το δίκιο σου. Απαξιώ να ασχοληθώ με περιθωριοποιημένες πολιτικές "προσωπικότητες" και άτομα με αδιευκρίνιστες επαγγελματικές ιδιότητες. Μέχρι και μπλόγκερ διάβασα μέσα. 

Με απασχολούν αποκλειστικά οι 4 καλλιτέχνες που συνυπόγραψαν το κείμενο. Όσα έγραψα παραπάνω αντιστοιχούν και σε αυτούς. Και θα κριθούν για αυτά. Κρίνονται ήδη.

Τους έχουμε ανάγκη; Όχι, αλλά η συστράτευσή τους μαζί μας μόνο καλό θα μας έκανε. Αντιθέτως, η σύμπραξή τους με το σύστημα μόνο κακό μας κάνει. Και η λίστα από δαύτους μεγαλώνει. 

Από την αρχή της κρίσης αναρωτιόμουν πού είναι ο πνευματικός κόσμος - χωρίς εισαγωγικά - της Ελλάδας. Η απάντηση είναι απλή: Πουθενά. Γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχει πνευματικός κόσμος στην Ελλάδα.

Η μοναδική λύση, μοναδικέ αναγνώστη, είναι να γίνεις εσύ ο πνευματικός κόσμος της χώρας. Και πρέπει να πιάσεις δουλειά άμεσα. Με μούτζες και εθιμοτυπικές περατζάδες δε γίνεσαι πιο πνευματικός. Αστειάκι στο στόμα των Βοριδοπρετεντέρηδων γίνεσαι. 

Άλλαξε τακτική, λοιπόν, γιατί οι Βοριδοπρετεντέρηδες δεν πρόκειται να αλλάξουν τη δική τους για χάρη σου.

Κι ο χρόνος κυλάει εναντίον σου.

Με υπόγεια διάθεση,

To Skouliki Tom

(Ήθελα να αναφερθώ και στη στάση των Ελλήνων αθλητών, όχι αυτούς που πληρώνουν μόνοι τους τα εισιτήρια και τον εξοπλισμό τους και πάνε και κερδίζουν μετάλλια. Τους άλλους με τα εκατομμύρια που ζητάνε γεμάτα γήπεδα και στάδια και θέλουν τον κόσμο κοντά τους να τους στηρίζει. Ίσως σε κάποιο άλλο άρθρο.)

Θα βρείτε όλον τον "πνευματικό κόσμο" στη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges