Λευκή σελίδα - από την Αριστέα Σερεμέτη

Τον Οκτώβρη του 2011, ο “London School of Economics”, στη εκπομπή του Αναγνωστάκη, έθεσε το ερώτημα:
Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης των Ελλήνων είναι σωστό να είναι μεγαλύτερο των βορείων που μας δανείζουν ;

Μπαρούφα μεν αλλά κι ακριβής τοποθέτηση του πού αποσκοπούσαν, ποια οδό θα ακολουθούσαν. (έπρεπε τότε όλοι να πουλήσουμε τα σπίτια μας με τη μία).

 
Κι έτσι νομιμοποίησε το χαράτσι του Βενιζέλου που είχε μόλις μπει στη ζωή μας.

Τώρα ήρθε ο ΕΝΦΙΑ.
Και το "ενοίκιο" στις τράπεζες λόγω δανείου.
Αύριο μπορεί να εμπνευσθούν ξεχωριστό φόρο τουαλέτας, κρεβατοκάμαρας, κουζίνας, χωλ.
Πάντως, το βέβαιο είναι πως η φιλοσοφία "ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας", που νομιμοποιήθηκε και από την τρελή διαφήμιση στεγαστικών δανείων, έλαβε τέλος.
Όπως τέλος θα λάβει και η ιδιοκατοίκηση των μικρομεσαίων μιας και η "πρώτη κατοικία" δεν είναι πια στο απυρόβλητο για τους "ευνόητους" ηλίθιους λόγους που ανέλυσε ο Μόσιαλος.

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η φοροεισπρακτική θύελλα, η τραγική μείωση εσόδων σε σχέση με την τραγική αύξηση εξόδων σε συνδυασμό με τις ακροδεξιές ιαχές και πρακτικές, και τη λειψή, προβληματική, ελλειμματική, επίσης τραγικά σακατεμένη δημοκρατία, όπως και τη θεσμική κατάρρευση ακόμη και αυτής της ίδιας της δικαιοσύνης, η άνοδος του φασισμού και του νεοναζισμού εξ αιτίας όλων αυτών, θα φέρει οσονούπω μια ωραιότατη κινέζικου τύπου ανάπτυξη, εξαθλίωση, πορνεία και ακμή της αθλιότητας. 

Ταυτόχρονα, ο πολύς κόσμος παρακολουθεί την εκτέλεσή του και δίνει και το πιστόλι που θα του βάλει στον κρόταφο ο εκτελεστής, συνεχίζοντας να στηρίζει τις ίδιες πολιτικές με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Στενοχωριέμαι για το όλον που βιώνω, στενοχωριέμαι και που δε θα μπορέσω να δω τι θα γράψει για όλα αυτά ο ιστορικός του μέλλοντος.
Πώς θα μας περιγράψει και πώς θα μας φτύσει στον απόπατο της συνενοχής και στην απάθεια της έμμεσης συνεργίας μας με την εξουσία. 

Δεν ξέρω καν αν θα θελήσει να μείνουμε στη μνήμη των όποιων αντισταθούν μελλοντικά με μόνη κληρονομιά από εμάς τα περιττώματα της ανυπαρξίας μας.
Ίσως να μας αξίζει και η λήθη μιας και δεν υπήρξαμε ΠΟΤΕ ως αγώνας ενάντια στην εξουσία.

Λευκή σελίδα μας αξίζει να είμαστε.

- από την Αριστέα Σερεμέτη