I Willi am says: Η Ζωή δεν είναι ωραία...

Τι δεν καταλαβαίνω από αυτά που κάνεις homo sapiens; Πώς γίνεται ένας τύπος να πλακώνει στα μπουκέτα μια γυναίκα και να μπουγελώνει μια δεύτερη σε ζωντανή μετάδοση από εθνικής εμβέλειας τηλεοπτικό δίκτυο, μετά να το σκάει από την πίσω πόρτα και το κόμμα του να αυξάνει τα ποσοστά του και μια γυναίκα να είναι απλά γαϊδούρα και αυτομάτως να την αποκαλούν όλοι «χυδαίο υποκείμενο» και ντροπή στον κοινοβουλευτισμό;

Μήπως, πρέπει η Ζωή Κωνσταντοπούλου (το «χυδαίο υποκείμενο») να τις αφήσεις τις βρισιές και να αρχίσει κι εκείνη να μοιράζει χαστούκια και να σπάει ποτήρια και να κάνει λίμπα τα γραφεία; Θα πει ο πολιτισμένος οπαδός του κοινοβουλευτισμού «η βία δεν είναι επιχείρημα» κι εγώ θα πω ότι το αν η βία είναι επιχείρημα ή όχι εξαρτάται αποκλειστικά από τι θέλει κανείς να αποδείξει. (Σημειώνω εδώ ότι και τα τρία τρολ είμαστε κατά της βίας… αυτόν τον τομέα τον καλύπτουν τα Ορκ και η ΧΑ).

Τι θέλει κάποιος να αποδείξει στη χώρα σου, homo sapiens, για να του παραχωρήσεις διά της ψήφου σου το δικαίωμα να ορίζει με τις αποφάσεις του το μέλλον –το δικό σου σε κάποιο βαθμό και συνόλων στα οποία υπάγεσαι σε μεγαλύτερο; Ότι είναι σοφός; Ότι είναι ικανός; Ότι είναι παραγωγικός; Ότι λύνει τα προβλήματα;

«Αυτό, αυτό το τελευταίο» θα μου απαντήσεις. Και πώς λύνονται τα προβλήματα στην Ελλάδα homo sapiens; Με τον μαγικό ζωμό του δρυίδη; Με ψηφοφορίες; Με ανοιχτό διάλογο που παράγει consensus και κάποιο σχέδιο δράσης; Ή με τη βία;

Εδώ δεν σ’ ακούω να απαντάς οπότε θα σου πω εγώ πώς ερμηνεύω αυτά που βλέπω. Στην Ελλάδα τα προβλήματά σου τα λύνεις με τη βία ή με την εφαρμογή του δικαίου της πυγμής, όπως οι φύλαρχοι στην Αφρική και σε προϊστορικές κοινωνίες. Στα αρχαία χρόνια σου ένας γιος σκότωσε τον πατέρα του στο σταυροδρόμι για το ποιος θα περάσει πρώτος. Στη σύγχρονη δράση σου, το μόνο μέσο επίλυσης διαφορών είναι η ισχύς: η ισχύς του αγρότη που κλείνει τους δρόμους, η ισχύς του συνδικάτου που σε αφήνει μια εβδομάδα χωρίς μετρό, του δημοσιογράφου που εκβιάζει τους πολιτικούς με αποκαλύψεις για να κερδίζει φοροαπαλλαγές, η ισχύς του αθλητικού παράγοντα που σε χρησιμοποιεί σαν ομάδα κρούσης και ψήφο προς πώληση, ανάλογα με τις ανάγκες, η ισχύς της Τρόικας που σου κόβει την πίστωση ό,τι ώρα θέλει κ.τ.ό.

Παλιότερα, όλη η δράση και διαχείριση της ισχύος είχε σκοπό τον έλεγχο του κράτους και τη διανομή προσλήψεων και διορισμών που με τη σειρά της εξασφάλιζε τη νομή της εξουσίας. Οι παραπάνω επιδείξεις ισχύος δεν αναγνωρίζονταν ως μορφές βίας, πόσο μάλλον ως «υστερία»  αλλά ως μέσα αγώνα.  Τώρα όμως οι διορισμοί τελείωσαν αλλά η βία έμεινε παρακαταθήκη και βαριά κληρονομιά. Τώρα δεν μπορεί κανένας να  προσφέρει διορισμούς κι εσύ καταλαβαίνεις τις ιστορικές συνέπειες αυτών που έχουν ήδη γίνει και γίνεται αγώνας να ξεγίνουν και δεν ξεγίνονται. Τώρα η βία σου βγαίνει σε εκδίκηση. Με μηδενικά εργαλεία ανάλυσης στη διάθεσή σου τι κριτική θα είχες να κάνεις στο Βαγγέλη Βενιζέλο εκτός του ότι είναι «γελοίος και χοντρός»; Φοβισμένος και ανίκανος να αντιδράσεις θεσμικά στο κατεστημένο, που σου φέρνει να πληρώσεις το λογαριασμό για όσα έφαγε με τις ευλογίες της ψήφου σου τι ονειρεύεσαι; Να το σπάσεις στο ξύλο και να το κρεμάσεις στο Σύνταγμα. Έτσι ο Κασιδιάρης και «τα αγόρια με τα μαύρα», όπως τα αποκαλεί ο αρχηγός τους, καταλήγει να εκπροσωπεί τη βούλησή σου στη Βουλή των Ελλήνων, που εσύ την αποκαλείς μπουρδέλο αλλά δεν είναι.  Βλέπεις το πουτανάκι είσαι εσύ, και ο πολιτικός ο νταβατζής. 

Συνδύασε τώρα αυτόν τον νόμο της ισχύος με τα φυλετικά σου στερεότυπα στην Ελλάδα. Η πρόσληψη που έχεις για τη γυναίκα είναι αυτή του Nitro-τσόντα για όλη την ελληνική οικογένεια. Ποια γυναίκα με ισχύ ή διάκριση είδες στην Ελλάδα και δεν την περιφρόνησες; Ποια είδες να μπορεί να αρθρώσει δύο ολοκληρωμένες προτάσεις και δεν την είπες αγάμητη; Ποια γυναίκα είδες να μη χωράει στην εικόνα που έχεις για κορμί προς διάθεση στην ανίκητη σεξουαλικότητά σου και δεν την είπες ‘άσχημη’;  Έτσι έβαλες στη βουλή την Έλενα Ράπτη που προσβάλει την νοημοσύνη σου κι έχεις πρόβλημα με την Κανέλλη και την Γιαννάκου που προσβάλουν την αισθητική σου (μόλις χαράμισα τη λέξη ‘αισθητική’ για να περιγράψω αυτό που τρέχει μέσα στο κεφάλι σου, και μάλιστα στο κάτω που είναι κατεξοχήν ανεγκέφαλο). Κυβέρνηση έκανες αυτόν με το πιο ωραίο χαρέμι… και μετά σου φταίει ο Σουλεϊμάν!

Κι έτσι, ενώ πάντα στο νου σου κέρδιζε ο μεγαλύτερος τραμπούκος, τώρα βλέπεις την Κωνσταντοπούλου ή τα κορίτσια που έβρισαν τον πρόεδρο του ΤΕΙ Πάτρας και σου σηκώνεται η τρίχα (το άλλο σηκώνεται μόνο από νιτρογκόμενα κι επάνω και με 4 χέρια στο photoshop), γιατί απειλείται και το φυλετικό στερεότυπό σου  για τη βία.  Άσε μας, κουκλίτσα μου.  (Το λέω γιατί τα κορίτσια του ΤΕΙ Πάτρας έγιναν θέαμα μεγαλύτερο από τα αγόρια έχτισαν τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Θράκης (στην Κομοτηνή) μέσα στο γραφείο του κι αθωώθηκαν στο δικαστήριο).

Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι αντί να βαρέσει ακόμη μια φορά ο συναγερμός και να βάλεις φρένο στην κατρακύλα συνεχίζεις αμέριμνος να χαριεντίζεσαι με τα πάνελ. Αντί να σε απασχολεί το τεράστιο έλλειμμα πολιτικού προσωπικού στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας σου, αντί να καταλάβεις ότι, τώρα που πια έχεις ευλογήσει τον τραμπουκισμό σε κάθε μορφή του, έχεις δημιουργήσει προνομιακό πεδίο για την ανάδειξη των αληθινών μαχαιροβγαλτών σε παράγοντα που ρυθμίζει το πολιτικό παιχνίδι, κάθεσαι πάλι στα ηλίθια πάνελ σου και ακούς συζητήσεις domestic argument – για τους ρόλους των φύλων και το τι πρέπει να κάνει η γυναίκα και ο άντρας, λες και δεν είναι όλοι εκπρόσωποι του Έθνους και δεν έχουν την ίδια δουλειά να κάνουν και τον ίδιο ρόλο να παίξουν. Έτσι ένα πρωί θα ξυπνήσεις μαζί με τους πολιτικούς αρχηγούς, που τώρα βρίζεις για μερικούς σωστούς λόγους και πολλούς λάθος, και όλοι θα έχετε αξιωματική αντιπολίτευση τη ΧΑ ή ακόμη χειρότερα θα πρέπει να σχηματίσετε μαζί της κυβέρνηση. Τότε να δω τι θα έχετε να πείτε για τους φυλετικούς ρόλους…

Το ελληνικό κοινοβούλιο είναι κατεξοχήν ο χώρος που δείχνει σε μικρογραφία τα μεγάλα προβλήματα του τόπου, των οποίων είσαι μέτοχος. Το έλλειμμα ηγεσίας και η παρερμηνεία των ρόλων είναι η αρχή. Η βία και η υστερία ακολουθούν και δεν αποτελούν ‘προνομιακό’ γνώρισμα ούτε του αντρικού ούτε του γυναικείου φύλου. Ο μισογυνισμός και ο σεξισμός είναι ακόμη ένα σύμπτωμα της βίας που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία. Είναι αναπόφευκτο, γιατί στην Ελλάδα η πολιτική και οι θεσμοί της είναι για τον πούτσο.

by I Willi am

Ανατομία, απόκρυφα και όλα τα συναφή εδώ facebook.com/TheThreeMooges