.jpg)
Ούγκο Τσάβεζ. Ο άνδρας. Ο μύθος. Αν μέχρι τώρα δεν σε έχω πείσει homo sapiens για την ειλικρίνεια και την ακρίβεια των παρατηρήσεών μου, σίγουρα θα το καταφέρω σήμερα. Σήμερα θα συζητήσουμε το σοβαρό θέμα της ηγεσίας στη χώρα που ζεις, με αφορμή το θάνατο του Ούγκο Τσάβεζ στη μακρινή Βενεζουέλα.
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν ασχοληθεί αρκετά με το ποιόν του Τσάβεζ. Άλλοι ελεεινολογούν: τον θεωρούν πραξικοπηματία φασιστοκομμουνιστή. Άλλοι τον ψιλοαποθεώνουν: τον βλέπουν ως άνθρωπο που νίκησε τα συμφέροντα το και το ΔΝΤ.
Οι άνθρωποι που συζητάνε στα τηλεοπτικά πάνελ ή διατηρούν στήλες σε διάφορα λαϊκά έντυπα το μόνο που έχουν να μοιραστούν μαζί μας για το πρόσωπο του Ούγκο Τσάβεζ είναι τα συναισθήματά τους. Χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα: αυτούς που αγαπούν τον Τσάβεζ κι αυτούς που μισούν τον Τσάβεζ. Οι πρώτοι ταυτίζονται λίγο πολύ με τους φερώνυμους ‘αριστερούς’ και οι δεύτεροι με τους φερώνυμους ‘δεξιούς’.
Για να ‘αποθεώσουν’ τον Τσάβεζ οι φερώνυμοι αριστεροί λένε ότι στα χρόνια της διακυβέρνησής του μειώθηκε η φτώχεια (το 2010 το ποσοστό φτώχειας στην Βενεζουέλα ήταν 27.8%, ενώ ανερχόταν στο 49.4% όταν ανέλαβε ο Τσάβεζ σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ). Για να τον καταδικάσουν οι ‘δεξιοί’ λένε ότι ήταν πραξικοπηματίας και ότι δεν ήταν δημοκρατική η κυβέρνησή του.
Σε κάθε περίπτωση δεν ξέρω πού κατατάσσεται ακριβώς το μοντέλο διακυβέρνησης της Βενεζουέλας. Yποθέτω ότι ήταν κάτι κοντά στον «παπανδρεϊσμό» κι ότι αυτός είναι ίσως ένας από τους λόγους που έχει στην Ελλάδα πολλούς υποστηρικτές. Ξέρω όμως ότι εσείς, οι homines sapientes, κατοικείτε σε μια χώρα με πολίτευμα τη συνταγματική προεδρευόμενη δημοκρατία αλλά αυτό το σύνταγμα το καταστρατηγούν οι ίδιοι άνθρωποι που εκλέγετε για να το υπερασπίζονται και να υπηρετούν την πατρίδα σας σύμφωνα με όσα αυτό ορίζει –τουλάχιστον αυτή την κατηγορία ανταλλάσσουν συνέχεια οι πολιτικοί μεταξύ τους στη Βουλή. Ξέρω επίσης ότι σας έσυραν σε εκλογές, τις τελευταίες δύο φορές, με το πιστόλι της χρεοκοπίας στον κρόταφο και ότι ψηφίσατε στις εκλογές αυτές ανθρώπους που δεν σας παρουσίασαν καμία συντεταγμένη πρόταση διακυβέρνησης, όπως δεν παρουσίασαν σε κανέναν από τους οργανισμούς – πρόσωπα από τα οποία ζήτησαν χρήματα για τη διάσωση της χώρας από τη χρεωκοπία ένα επεξεργασμένο αίτημα – πρόταση αλλά απλά δήλωσαν ‘ό,τι προαιρείσθε’ . Αυτά, μεταξύ άλλων, εσείς τα νομιμοποιήσατε με την ψήφο σας.
Όλο το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδος αυτή τη στιγμή είναι μια καρικατούρα του Ούγκο Τσάβεζ. Ο Αλέξης Τσίπρας δε χρειάζεται συστάσεις και πιστεύω ούτε ανάλυση. Ως πρόεδρος της ‘Ριζο-σπαστικής Αριστεράς και των «Κινημάτων»’ ό,τι φοράει στολή στρατιωτική σε σταθερή εναλλαγή με Armani, ανάλογα με την περίσταση, το κοπιάρει και σίγουρα μέσα του λυπάται που τα στρατιωτικά τα φοράει μόνο τις Απόκριες. Για να ταυτιστεί με τον Τσάβεζ και τη ‘διαρκή επανάσταση’ κουβαλήθηκε μέχρι το Καράκας για την κηδεία.
Η Χρυσή Αυγή είναι οι Ουγκ στο «Ούγκο». Είναι αυτοί που τρολάρουν μονίμως τις συζητήσεις στη βουλή με άσχετα θέματα όπως το ‘αίμα και γη’, όταν όλοι μιλάνε για τις δόσεις του δανείου και το ποιος είναι πιο διεφθαρμένος από τους άλλους. Και φυσικά τους ψηφίζουν χιλιάδες, γιατί είναι το ίδιο ΟΥΓΚ (και δεν ακούω κουβέντα για πτυχία και μορφωμένους απελπισμένους μικροαστούς που τους χτύπησε η φτώχεια. Όταν το φλέγον ζήτημα είναι τα δάνεια κι εσύ ψηφίζεις την ατζέντα ‘φυλή’ είσαι Ουγκ άσχετα με τα πτυχία σου).
Συναφής είναι η περίπτωση του Άδωνι Γεωργιάδη και όλων των τηλε-αστέρων της πολιτικής που είναι πρώτα celebrity junkies και μετά βουλευτές. Άκου πώς συνδέονται: ο Τσάβεζ παρουσίαζε talk show με τον τίτλο «Alo Presidente», μέσα από το οποίο διενεργούσε τακτικά τρολιές μεγατόνων, όπως το να διατάξει τον υπουργό άμυνας της χώρας του να μεταφέρει δέκα μεραρχίες τεθωρακισμένων στα σύνορα με την Κολομβία. Νομίζω ότι σε τέτοιο διάγγελμα αναγνωρίζετε όλοι διάφορα αγαπημένα πολιτικά σας πρόσωπα, από τον Ευάγγελο Βενιζέλο με το ‘κόμμα είμαι εγώ’ μέχρι τον ΓΑΠ και τα παράδοξα concept του και τον προαναφερθέντα αγαπημένο των πάνελ, Μπουμπούκο.
Ο Έλληνας πολιτικός δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας αρχομανής που θέλει να τον λατρεύουν τα πλήθη κι εκείνος να λατρεύει τον εαυτό του, γιατί τα πλήθη τον λατρεύουν ενώ τα κλέβει ή τα καταστρέφει, επιβεβαιώνοντας έτσι την υπεροχή του έναντι των ψηφοφόρων του. Δεν έχει σχέση με την ιστορία ή με την πολιτική άλλη εκτός από αυτή. Στην Ελλάδα και σε κάποιες άλλες χώρες σαν την Ελλάδα, οι πολιτικοί είναι σαν ‘διασημότητες’. Σκέψου τι είδους σταρ σύστεμ υπάρχει στις χώρες όπου οι πολιτικοί έχουν σχέση τέτοια με τους ψηφοφόρους τους, ώστε να εκτίθεται η σωρός τους σε λαϊκό προσκύνημα για μέρεςˑ μηδαμινό ή περιορισμένης επιρροής ή ‘λάμψης’. Και σκέψου ποια ήταν διαχρονικά η σχέση του εκλογικού σώματος με τους αντιπροσώπους του στην Ελλάδα. Όσοι έχετε προλάβει την εποχή του «μπαλκονιού» δε θα δυσκολευτείτε να καταλάβετε για ποιο πράγμα μιλάω.
Η εποχή του μπαλκονιού αντικαταστάθηκε από το χρηματιστήριο. Και η εποχή του χρηματιστηρίου πέρασε και τώρα πουλάνε άλλοι αντίσταση και άλλοι σωτηρία. Ο «πρόεδρος» τύπου Τσάβες, ο επαναστάτης – σωτήρας με όλα τα μενταμοντέρνα χαρακτηριστικά του (διασημότητα, talk show, social media θρύλος, παρατρεχάμενοι, μοντέρνο urban lifestyle) είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. O ΓΑΠ sportsman, το πρωτοπαλίκαρο της Χρυσής Αυγής με την κουστωδία του, ο Άδωνις και η σύζυγός του… είναι απλώς καρικατούρες του ‘ηγέτη’ που είναι ένας από εσάς ενώ ταυτόχρονα σας σώζει, όπως Βενεζουέλα. Ακόμη και ο Αντώνης Σαμαράς αυτοχαρακτηρίστηκε επίσης σωτήρας λίγο πολύ όταν δήλωσε ότι χωρίς το κόμμα του η χώρα δε θα είχε σωθεί… (άλλη τρολιά μεγατόνων). Γιατί δεν το παραδέχεστε homines; Αυτό ψηφίσατε κι αυτό θα ψηφίσετε και μετά θα ορκίζεστε ότι θα κόψετε τα χέρια σας από τον ώμο.
Αφού εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια για τους Βενεζολάνους που έχασαν τον ηγέτη τους -ξέρω ότι ήταν σημαντικός για εκείνους- θέλω να σου πω homo sapiens ότι τα ίδια συλλυπητήρια αξίζουν και σ’ εσένα. Εσύ δεν θα τους χάσεις τους ηγέτες σου. Δεν προσπαθείς αρκετά.
Για περισσότερες εις βάθος αναλύσεις δες τη σελίδα των 3 Mooges στο Facebook . Aν μας κάνεις like, δε θα κερδίσεις τίποτα. Εμείς όμως θα εκτιμήσουμε την υποστήριξη και θα συνεχίσουμε τις αναλύσεις.
I Willi am
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου