Όλοι όσοι πίστευαμε ότι η επίσκεψη του Obama στο Iσραήλ γίνεται
απλά για διακοπές ή για κάποιον βαθυστόχαστο
δημοκρατικό λόγο σε σχέση με το Ιράν - που τα αποτελέσματά του θα τα βλέπαμε
κατά το καλοκαίρι - οι περισσότεροι από κάποια παραλία - πέσαμε έξω.
Ναι, πέσαμε έξω, γιατί δε συνδυάσαμε σωστά τα γεγονότα και τα πρόσωπα. Δεν υπολογίσαμε τη χρονική
συγκυρία και τις κινήσεις της σκακιέρας ήδη από τις 15 Μαρτίου. Λάθος. Έπρεπε
οι καταστάσεις να μπουν κάτω από μία τελείως διαφορετική - παγκόσμια - προοπτική, γιατί ας μην γελιόμαστε, τίποτα από ό,τι γίνεται
δεν αφορά μόνο το γεγονός για το οποίο γίνεται η συζήτηση.
Κι έτσι λοιπόν πάμε στα γεγονότα
που έπρεπε να συνδυαστούν:
Το Eurogroup, με
την απαξιωτική πρώτη απόφαση για την Κύπρο που μας
ξημέρωσε το προηγούμενο Σάββατο. Το σοκ, οι συζητήσεις,
οι αρνήσεις (λέγονται και παλικαρισμοί) και η λάθος εκτίμηση στο θέμα της
Ρωσίας. Στη συνέχεια, στην Συρία και στην τουλάχιστον ταλαιπωρημένη περιοχή Aleppo είχαμε
ρίψη χημικών από τους επαναστάτες της Al Qaeda. Μετά είχαμε την ανακοίνωση της
εκεχειρίας από τον Οτσαλάν στην Τουρκία και στην συνέχεια τη συγγνώμη του Netanyahu στον Erdogan για τα γεγονότα του
2009. Βομβαρισμοί στα Υψίπεδα του Γκολάν από Ισραηλινούς και αντιδράσεις Παλαιστινίων στην επίσκεψη Obama. Μετά,
ήρθε το νέο Eurogroup και η απίστευτη φημολογία περί
θανάτου του Assad.
Όλα αυτά σε μόνο μία εβδομάδα.
Τυχαία γεγονότα; Μπα, μάλλον όχι θα έλεγα εγώ, πλέον, που μετά το χαμό που έγινε - στον οποίο δεν πόνταρα η αλήθεια είναι - τα παρατηρώ λίγο αλλιώς τα πράγματα. Κατόπιν
εορτής ίσως αλλά όλο και κάτι διαφαίνεται...
Οι κ.κ. της EU κάνουν στενό μαρκάρισμα στην Κύπρο λόγω Τουρκίας. Όσο σενάριο
επιστημονικής φαντασίας κι αν ακούγεται ή όσο και αν
μας θίγει ως Έλληνες, η αλήθεια είναι αυτή και έρχεται
από το Προεδρικό της Μεγαλονήσου. Οι Τούρκοι, θέλουν μια Κύπρο αποδυναμωμένη,
το οποίο έχει λογική αν το δούμε από την πλευρά της γείτονος γιατί η
Κύπρος ξανοίχτηκε πολύ με το θέμα του αερίου
και τις συμμαχίες - συμφωνίες που υπέγραψε. Η Γερμανία λοιπόν, είναι λογικότατο
να ακούει Τουρκία λόγω τεράστιων εμπορικών συμφερόντων και πληθυσμού. Αυτό
και τέλος για την Κύπρο που υπολόγιζε
λάθος στην στήριξη των Ρώσων.
Η Ρωσία δεν θα μπορούσε
ποτέ να έρθει σε απευθείας κόντρα με την EU και ειδικά με την Γερμανία. Οι εμπορικές συνδυαλλαγές τους είναι πολύ μεγάλες και
βολεύουν προς το παρόν και τις δύο χώρες. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Αν τα
σενάρια περί χημικών στην Συρία ισχύουν - το οποίο θα μαθευτεί
επίσης γρήγορα λόγω της σύμπραξης επί του θέματος της χώρας με τον UN τότε
η κατάσταση χειροτερεύει αρκετά. Αν επίσης τα σενάρια
περί δολοφονίας Assad επιβεβαιωθούν τότε οι εξελίξεις για την χώρα θα είναι
δραματικές. Δε θα μπορούσε ποτέ λοιπόν
η Ρωσία που τα συμφέροντά της, γεωπολιτικά πάντα, στη Συρία είναι μεγαλύτερα
από τα επιχειρηματικά της στην Κύπρο να ανοιχτεί σε ένα
μέτωπο με τόσες πολλές πλευρές και ειδικά την γειτονία και των δύο χωρών με την Τουρκία.
Η Τουρκία η οποία λύνοντας το θέμα των Κούρδων του PKK, ως αποτέλεσμα της στρατηγικής Davutoglu περί
μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες - zero problems with neighbors doctrine -, μπορεί πλέον να επικεντρωθεί
στα αγκάθια των τελευταίων ετών. Το πρώτο αγκάθι, αυτό της Συρίας λύθηκε, εν μέρη, με την ανακήρυξη
ενός σχεδόν αμερικανού αρχηγού των ανταρτών, ο οποίος από τις
26/3 έχει και την θέση της χώρας στο Arab League. Τα
όπλα του NATO είναι εγκατεστημένα
στα σύνορα οπότε αν ω μη γένοιτο προκύψει κάτι η χώρα
είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή. Το
τουρκικό κομμάτι της μεγαλονήσου, αρκετά ριγμένο
επιχειρηματικά και πολιτικά το τελευταίο διάστημα έχει πλέον λόγο από την
στιγμή που, μετά την συγγνώμη του Ισραήλ, πάγωσαν στην Τουρκία οι
δίκες για το θέμα του Mavi Marnara και ήδη αναζητείται πρέσβης για να σταλεί στο Τελ Αβίβ. Ο νεοσυσταθής
σύμμαχος ο οποίος έχει λόγο στα κοιτάσματα της Κύπρου
δεν θα μπορέσει να προχωρήσει αντιδραστικά πλέον
απέναντι στην Τουρκία και έτσι η Κύπρος θα έχει ίσως ένα μεσοπρόθεσμο πρόβλημα
στην εκμετάλλευση των.
Μπλεγμένα αρκετά, αλλά αν κάποιος
απλά κοιτάξει έναν χάρτη και μπορέσει να διαχωρίσει τις
χώρες και τις πολιτικές τους τότε θα μπορέσει να δει ξεκάθαρα την σύνδεση μεταξύ τους. Για τις λύσεις ούτε λόγος - ακόμα
τουλάχιστον.
- Κρίστη Μιχαλούδη -
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου