Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Με ένα σμπάρο - από τον Γιάννη Αγιάννη

Πρόσφατα στη τηλεόραση είδα δύο ειδήσεις που μεταδόθηκαν σε διαφορετική στιγμή και φαίνονται άσχετες μεταξύ τους. Τουναντίον όμως, σχετίζονται. Και παρά πολυ μάλιστα.

Η πρώτη είδηση είχε θέμα την περιβόητη απαγόρευση του μεταλλαγμένου καλαμποκιού εντός Ευρώπης. Δυστυχώς, έλεγε το ρεπορτάζ, υπήρξε ψήφισμα στην Ευρωπαική Ένωση που ωστόσο αφήνει "παραθυράκια".

Η δεύτερη είδηση είχε θέμα έναν άλλο συνήθη ύποπτο. Την πλαστική σακούλα.  Αυτή που ρυπαίνει, σκοτώνει, σπαταλάει και στο τέλος την τρώμε δια της γνωστής αλυσίδας. Κακό πράγμα λοιπόν, οπότε ετοιμάζονται στην Ε.Ε. να την απαγορέψουν κι αυτήν.

Χαράς Ευαγγέλιο. Αλλά για ποιους δεν ξέρω. Για τις οικολογικές οργανώσεις; Για τον Ευρωπαίο πολίτη;  Η απάντηση είναι για κανέναν απο τους δύο. 

Επιτρέψτε μου να κλονίσω τον οικολογικό ρομαντισμό σας.

Εδώ και αρκετά χρόνια, γνωστή Γερμανική εταιρία που παράγει χημικά προσπαθεί να επιβάλλει μια στροφή στις καταναλωτικές συνήθειες προκειμένου να τα βγάλει πέρα με τα μεγαθήρια των ανταγωνιστών απο την Αραβική Χερσόνησο και τη περιοχή του Περσικού Κόλπου. Φυσικά δεν ειναι η μόνη. Υπάρχουν και άλλες εταιρίες, ευρωπαϊκές ή μη, που σιγοντάρουν.

Λίγη χημεία στα γρήγορα: η πλαστική σακούλα παράγεται μέχρι τώρα απο πολυαιθυλένιο, ένα πετροχημικό παράγωγο. Για 50 χρόνια οι Αμερικάνοι και οι Δυτικοευρωπαίοι παρήγαγαν και κονομούσαν από ένα σκουπίδι της γνωστής διύλισης. Τώρα όμως το παιχνίδι πέρασε στα χέρια αυτών που ξεζούμισαν. Στους Άραβες.

Αυτό που βρήκαν λοιπόν είναι ότι μπορεί να παραχθεί σακούλα από ένα νέο μίγμα - οικολογικό γιατί είναι βιοαποικοδομήσιμο - που θα περιέχει πολυαιθυλένιο (λίγο) και πολυλακτικό οξύ (πολύ).

Και από πού βγαίνει αυτό; Μα από το καλαμπόκι φυσικά. Και πώς μειώνεται το κόστος; Χρησιμοποιώντας μεταλλαγμένο καλαμπόκι φυσικά. Το οποίο θα πρέπει επιτέλους να επιτρέψουμε. Και επειδή οι νόμοι ειναι γραμμένοι απο γερμανικά χέρια, όλα λύνονται με μια σύσκεψη. Να λοιπόν και το "παραθυράκι".

Δυστυχώς, δεν υπάρχει οικολογική ευαισθησία. Μην απατάσθε. Υπάρχει απλά πόλεμος συμφερόντων.

Και εάν πραγματικά σας ενδιαφέρει το θέμα, απλά αγοράστε ένα δερμάτινο ζεμπίλι και αφήστε το στο πόρτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου σας. Γιατί ακόμα και η "οικολογική" πλαστική τσάντα που πουλάνε στα ταμεία των σουπερμάρκετ ειναι πολλαπλών χρήσεων αλλά δεν θα σας εξυπηρετήσει για περισσότερο από ενα χρόνο. Στανταράκι!

από τον Γιάννη Αγιάννη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου