Κυριακάτικη βόλτα στη Χαλκίδα - by To Skouliki Tom

Χθες το πρωί πήγα εκδρομή στη Χαλκίδα. Αυτό από μόνο του είναι πολύ περίεργο, αφού ποτέ δεν πάω εκδρομή στη Χαλκίδα έτσι στα καλά καθούμενα, οπότε κάποιος πολύ σοβαρός λόγο θα υπήρχε για να το κάνω.

Ο λόγος που πήγα στη Χαλκίδα ήταν για να κάνω κάτι ψώνια, μιας και τα καταστήματα ήταν ανοιχτά, και φοβόμουν ότι αν με έπαιρνε κανά μάτι να ψωνίζω στην Ερμού, θα γινόμουν ρόμπα, αφού πρέπει να είσαι εντελώς μαλάκας για να κατεβαίνεις για ψώνια κυριακάτικα και να εξυπηρετείσαι από υπαλλήλους που δουλεύουν σαν σκλάβοι για 400 ευρώ το μήνα με απλήρωτες τις αργίες.

Φτάνοντας στη Χαλκίδα κι αφού στάθηκα στη γέφυρα για περίπου 5,5 ώρες, ώστε να διαπιστώσω αν τα νερά συνεχίζουν να πηγαίνουν 6 ώρες πάνω και 6 ώρες κάτω – πρέπει να έπεσα πάνω στην αλλαγή -, συνάντησα μια φίλη που έμενε χρόνια στην πόλη και προσφέρθηκε να με ξεναγήσει.

Εγώ βέβαια καμία όρεξη δεν είχα να ξεναγηθώ στη Χαλκίδα, αφού είχε κιόλας μεσημεριάσει και με είχε κόψει η πείνα αλλά είπα για μια μέρα να είμαι ευγενικός, οπότε κομμάτια να γίνει την ακολούθησα.

Το πρώτο πράγμα που ζήτησα από τη φίλη μου ήταν να με πάει στο υπαίθριο θεατράκι όπου προ ημερών είχε μιλήσει ο Σταύρος Θεοδωράκης μπροστά στους φίλους Χαλκιδέους του Ποταμιού. Ήθελα να βαδίσω στα βήματά του Σταύρου. Με χαρά διαπίστωσα ότι το θεατράκι βρίσκεται σε ένα πολύ γραφικό σημείο της πόλης δίπλα στη θάλασσα με θέα το γαλάζιο και φόντο το περίφημο Κόκκινο Σπίτι της Χαλκίδας, ένα παλιό αρχοντικό οίκημα που από τότε που χτίστηκε έχει αλλάξει 352 ενοίκους και τώρα ανήκει στον δήμο.

Φτάνοντας στο θεατράκι, έβαλα τη φίλη μου μαζί με άλλους 3 ξέμπαρκους που βρήκαμε εκεί να παραστήσουν το ακροατήριο – περίπου τόσο κόσμο είχε κι ο Σταύρος Θεοδωράκης -, ενώ εγώ άρχισα να πηγαίνω πέρα δώθε και να λέω ασυναρτησίες στην προσπάθειά μου να τον μιμηθώ. Κρίνοντας από την ανταπόκριση που είχα, πρέπει να τα πήγα αρκετά καλά, αφού σε κάποια φάση ένας παππούς πιο πέρα με απείλησε με τη μαγκούρα του να το βουλώσω, ενώ ένα παιδάκι που έτρωγε παγωτό το πέταξε κάτω κι άρχισε να τρέχει κλαίγοντας.

Εξαντλημένος από την ομιλία μου, ζήτησα από τη φίλη να με πάει κάπου να φάω, οπότε καταλήξαμε στην παραλιακή παρέα με άλλα 3 εκατομμύρια νοματαίους, που είχαν την ίδια ιδέα με μένα, με αποτέλεσμα να αισθάνομαι λες και ήμουν στο κέντρο της Αθήνας. 

Βέβαια, απ' ό,τι έμαθα αργότερα, την ίδια ώρα που εγώ απολάμβανα ένα κλαμπ σάντουιτς στριμωγμένος στην άκρη ενός τραπεζιού, στην Ερμού τα ΜΑΤ έριχναν χημικά ανάμεσα σε γιαγιάδες και παιδάκια, έπειτα από παράπονα καταστηματαρχών ότι ο κόσμος κατέβηκε απλά για βόλτα και δε ψώνιζε τίποτα. Έχουν τεράστια επιτυχία αυτές οι Κυριακές.

Η Χαλκίδα εκτός από κλαρινοκαγκουρομάνα είναι και μια πολύ όμορφη πόλη αλλά αυτό μπορείς να το καταλάβεις μόνο αν την περπατήσεις με κάποιον που την ξέρει πολύ καλά, όπως η φίλη μου, με την οποία περάσαμε από αμέτρητα νεοκλασικά σπίτια που ούτε φανταζόσουν ότι υπάρχουν στην πόλη αλλά δυστυχώς σήμερα είναι άδεια και παρατημένα περιμένοντας να αναπαλαιωθούν.

Συνεχώς της ζητούσα να μου εξηγήσει το ένα και να μου διηγηθεί το άλλο, οπότε σε κάποια φάση δεν άντεξε η γυναίκα και μου είπε «δε μας χέζεις ρε Σταύρο Θεοδωράκη με τις μαλακίες σου;», οπότε εγώ το βούλωσα, αφού θυμήθηκα πόσες φορές έχω πει ακριβώς το ίδιο πράγμα, και δε ξαναρώτησα τίποτα μέχρι να χωρίσουμε.

Γυρνώντας αργά το βράδυ στη σπηλιά, ενημερώθηκα από την I Willi Am και τον Οne Eyed Bert ότι ο Λάκης Λαζόπουλος σκέφτεται να κατέβει υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ ενώ ο Θοδωρής Ζαγοράκης με τη Νέα Δημοκρατία κι έχει πέσει πολύ κράξιμο στο facebook γι’ αυτό αλλά μάλλον όλοι αυτοί που κράζουν ξεχνάνε ότι ο Λάκης Λαζόπουλος κι ο Θοδωρής Ζαγοράκης είχαν ψηφιστεί στις θέσεις 83 και 48 αντίστοιχα ανάμεσα στους 100 Μεγάλους Έλληνες του ΣΚΑΪ, οπότε θα βρεθούν σίγουρα χιλιάδες καθυστερημένοι να τους ψηφίσουν, όπως και τόσους άλλους που τρώμε καθημερινά στη μάπα και μας αρέσει κιόλας.

Παρακολουθώντας όλες αυτές τις μέρες τις υποψηφιότητες για τις ευρωεκλογές – σήμερα ανακοινώθηκε κι ο Κώστας Ζουράρις με τους ΑΝΕΛ – νομίζω ότι το πιο πετυχημένο ανέκδοτο που κυκλοφορεί είναι αυτό που έγραψε ο Χριστόφορος Ζαραλίκος στο twitter:

- Eσύ είσαι υποψήφιος στις ευρωεκλογές;
- Όχι.
- Έλα ρε, πώς έτσι;

by To Skouliki Tom

(Ανήθικο δίδαγμα: Μόνο όταν βρεθείς μακριά από τη μιζέρια της Αθήνας καταλαβαίνεις πόσο πολύ σε πνίγει αυτή η σκατόπολη. Νιώθεις να ανασαίνεις. Ευχαριστώ Βούλα!)

Το ΚΤΕΛ για Χαλκίδα αναχωρεί καθημερινά από τη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges