Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Η σημασία του να είσαι ακροδεξιός - by Leia Organa Solo

Τι σημαίνει άραγε σήμερα να είσαι ακροδεξιός και ποιους περιλαμβάνει ο όρος, που χτυπάει σαν τσιμεντόλιθος τα άδεια κεφάλια των φασιστών όλης της χώρας; Μα ό,τι σήμαινε πάντοτε. Τον στρατόκαυλο, που πιστεύει στην Κοινοχουντική Δημοκρατία, στο Έθνος και τις διαχρονικές, διαβρωτικές για την κοινωνία, αξίες του, που δεν γνωρίζει τα Σύμβολα και τους Ήρωες του. Σημαίνει τον Ελληναρά που αναγνωρίζει ως συνθεμελιωτή του Έθνους την Ορθόδοξη Εκκλησία και της απονέμει τιμές επιτρέποντάς της να παρεμβαίνει ακόμα και στο κρεβάτι του.

Ο ακροδεξιός μπορεί να είναι και ο λεγόμενος νοικοκυραίος, φροντίζει άγρυπνα την οικογένεια του αδιαφορώντας για οτιδήποτε συμβαίνει σε άλλες οικογένειες, το σπίτι του αδιαφορώντας αν ο γείτονας μένει στα παγκάκια, τις ελιές και το αμπέλι του έχοντας τσεπώσει κάποια επιχορήγηση που δεν δικαιούται, την δουλειά του με το να γαμάει τον υπάλληλο 7 μέρες την εβδομάδα. Είναι αυτός που πιστεύει στον νόμο και την τάξη μόνο αν τον συμφέρει και μόνο επιφανειακά, έχοντας επίγνωση πως την ανομία και την αναρχία τις δημιουργούν πάντα αυτοί που τις επικαλούνται κι επωφελούνται από αυτές οι εχθροί της Πατρίδας και της κοινωνικής ειρήνης που έχουν κατσικωθεί στα έδρανα της Βουλής. Γι’ αυτό αγαπάει τα Σώματα Ασφαλείας, την εσωτερική φρουρά της χούντας. Ο ακροδεξιός τιμάει ιδιαίτερα κι αγαπάει τις Ένοπλες Δυνάμεις, γιατί είτε ο ίδιος ήθελε να μπει σε αυτές και δεν μπόρεσε, οπότε έγινε μπάτσος ή ακροδεξιός φασίστας που παίζει το πουλάκι του όποτε βλέπει στολή στρατού, είτε όσο ήταν φαντάρος ένιωθε υγρασία στο βρακί του όποτε του φώναζε ο ανώτερός του.

Ο Στρατός, οι Έλληνες υπό τα όπλα, είναι ο αρχαιότερος θεσμός μας (μετά τις πουτάνες και τους νταβαντζήδες), ο πάτος του λαού, που έδωσε την ευκαιρία σε όσους δεν παίρναν τα γράμματα να κάνουν κάτι με την άχρηστη ζωή τους, είναι ένα από τα αμόνια, όπου σφυρηλατήθηκε η ο εθνικισμός και ο φασισμός. Από τον Πάγκαλο το 1925 και τον Μεταξά το 1936 έως τον Παπαδόπουλο το 1967. Και βεβαίως οι Ένοπλες Δυνάμεις συγκροτούν τον σκληρό πυρήνα της φασιστικής ιδεολογίας.
Γι’ αυτό ανακλαστικά ο ακροδεξιός, παρόλο που επιφυλάσσει περιφρόνηση σε όποιον απέφυγε δόλια ή χαριστικά την αγγαρεία να φέρει όπλα για την Πατρίδα ή το έκανε τύποις, ως πολυτελής λουφαδόρος της Γκομενοφυλακής στην εξέχουσα του Da Capo, όπως έκανε ο Πρωθυπουργός της χώρας Αντώνης Σαμαράς που εξαγόρασε τη θητεία του για 21.000 δραχμές, τον υπηρετεί πολιτικά και όχι μόνο. Ο ακροδεξιός στην προέλευση του μπορεί να προέρχεται από τους «απελπισμένους» ή «αγανακτισμένους» πολίτες που δεν έχουν λάβει σωστή μόρφωση ή τους δεξιούς και τις μετεξελίξεις τους. Ίδια η πίστη τους στο χουντικό καθεστώς, στις εθνικές ιδέες. Κι όποια διαφορά είχαν στο πολιτειακό, την έσβησε το πρόβλημα μνήμης που έχει ο ελληνικός λαός.

Ο ακροδεξιός είναι αντικομμουνιστής, ναζιστής και ρατσιστής. Απεχθάνεται τη δημοκρατία κάθε χρώματος κι όσους καθυβρίζουν την Πατρίδα, τους ήρωες και τα σύμβολα της, όσους με την ακρότητα τους θα την οδηγούσαν στιγματισμένη στην απομόνωση γιατί η εθνική υπερηφάνεια είναι το μοναδικό πράγμα που του έχει μείνει καθώς είναι ανίκανος να κάνει οτιδήποτε άλλο από το να υπερηφανεύεται για το τυχαίο γεγονός του ότι γεννήθηκε στην Ελλάδα. Δεν θαυμάζει αξιόλογους ανθρώπους, αλλά μόνο καθαρούς Άριους γενοκτόνους όπως ο Χίτλερ. Δεν επιτρέπει σε κανέναν, εκτός αν φοράει μαύρα, να παριστάνει τον αστυνόμο και τον δικαστή, να παραβιάζει το προνόμιο της βίας, που στην ακροδεξιά Δημοκρατία ανήκει μόνο στα όργανα του Κράτους, ανεξαρτήτως από το εάν εφαρμόζουν το Σύνταγμα και τους Νόμους. Αρνείται την αυτοδικία, εκτός αν προέρχεται από μπάτσους ή ανθρωποφύλακες.

Λατρεύει την οχλοκρατία, τις ασχήμιες σε τελετές, ναούς, καταθέσεις στεφάνων και παρελάσεις. Στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ανοίγει το στόμα του μόνο για τον Εθνικό Ύμνο και για να φάει πασατέμπο κι επιφυλάσσει την τιμωρία του για τους ανάξιους άρχοντες για τις εκλογές και πριν από αυτές, με δειλία και ανανδρία, μέσα από την φίμωση της γνώμης, τον κατευθυνόμενο Τύπο και την παράνομη και βίαιη δράση μέσα από τις εγκληματικές οργανώσεις και τα τάγματα εφόδου. Πάντα με τον τρόπο του τραμπουκισμού, της πρόκλησης νεκρών, της κατάλυσης της έννομης τάξης και με άσκηση βίας, σωματικής ή λεκτικής, κατά του λαού. Και σε μια χώρα διαχρονικά τόσο ανομοιογενή μετέχοντας του υπερέχοντος Ελληνικού Τρόπου, θεωρεί αγαπητή την βαρβαρότητα ενός ρατσισμού, που θεωρεί τους ανθρώπους μοσχάρια ή άλογα.

Ο ακροδεξιός πιστεύει στην ελεύθερη οικονομία μόνο για Έλληνες, γιατί μόνο αυτή δημιουργεί και προάγει τα συμφέροντά του επιτρέποντάς του να εκμεταλλεύεται όποιον θέλει χωρίς να έχει καμία συνέπεια. Κι ελεύθερη οικονομία όπως την ορίζει ο ακροδεξιός σημαίνει ανύπαρκτο κράτος και πάρτυ της διαπλοκής. Δεν σημαίνει μια οικονομία για το συμφέρον των πολλών αλλά μια ζούγκλα εθελούσιας «αυτορύθμισης» των ανθρωποφάγων, μισθοί πείνας και κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, που κι αυτό θέλει να το ονομάζει δημιούργημα της ακροδεξιάς υπό ευρεία έννοια. Ο ακροδεξιός πιστεύει στην φυλετική ανωτερότητα, δείγμα ψυχιατρικής ασθένειας, που πιστεύει ότι διασφαλίζει την ανάδειξη των καλύτερων παιδιών του στην κορυφή της κοινωνίας. Ο ακροδεξιός είναι αμόρφωτος. Δεν είναι μαρξιστής από την ανάποδη, που βλέπει την κοινωνία ταξικά αλλά από την πλευρά των ισχυρών διότι δεν έχει καμία ταξική συνείδηση. Η ακροδεξιά ή είναι αμόρφωτη ή δεν είναι τίποτα. Σε αυτή τη γη δεν υπάρχουν αριστοκράτες εξ' αίματος αλλά ο ακροδεξιός πιστεύει πως υπάρχουν καθαροί Έλληνες εξ' αίματος. Η ακροδεξιά αριστοκρατία ανήκει στον κόσμο της επιχειρηματικότητας, των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Είναι οι άχρηστοι μαθητές, φοιτητές, επιστήμονες, καλλιτέχνες, αγρότες, επιχειρηματίες, εργάτες, αξιωματικοί κι υπαξιωματικοί, οι άχρηστοι του αγώνα της ζωής, της σκέψης και οι στρατόκαυλοι που το παίζουν φύλακες της Πατρίδας.

Κι οτιδήποτε εμποδίζει την ανέλιξη των άχρηστων, είναι ταξική και πολιτική πράξη.


(Δημοσιεύεται όπου γουστάρετε)

by Leia Organa Solo

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου