Όταν ο Σωκράτης θυσιάστηκε για τη Δημοκρατία, – χωρίς βέβαια να φαντάζεται σε τι μπουρδέλο θα κατέληγε γιατί αλλιώς σιγά μην έκανε τη μαλακία να πιει το κώνειο –ο Σκύλος του ολημερίς κι οληβραδύς καθόταν σα το μπάστακα πάνω από τον τάφο του παριστάνοντας το Hatchiko μέχρι που σκυλοβαρέθηκε κι αποφάσισε να κάνει σκυλίσια ζωή.
Με μοναδικό εφόδιο τη διδασκαλία του αφεντικού του ταξίδεψε στα πέρατα του πλανήτη διαδίδοντας το αρχαιοελληνικό πνεύμα μόνο που τότε δεν ήταν αρχαίο αλλά μοντέρνο και θεωρήθηκε πολύ μπροστά από την εποχή του. Έγινε πρώτη μούρη σε όλα τα τότε πνευματικά κέντρα της εποχής που έμειναν γνωστά μέχρι σήμερα ως «σκυλάδικα» κι έγινε εμπνευστής του Αντισθένη που συστηματοποίησε τη φιλοσοφία του Σκύλου του Σωκράτη και προς τιμήν του την ονόμασε «Κυνισμό».
Τα χρόνια περνούσαν, χιλιάδες χρόνια πέρασαν κι ο Σκύλος δεν έλεγε να πεθάνει. Αυτό τον έβαλε σε σκέψεις. Το Πνεύμα που κουβαλούσε εκτός από Αρχαίο ήταν κι Αθάνατο. Είχε κατακτήσει το ύψιστο αγαθό κι όμως κάτι τον έτρωγε και δεν ήταν τσιμπούρι. Του έλειπε η πατρίδα. Πήρε το πρώτο βαπόρι που βρήκε και σύντομα ανέπνεε αέρα πειραιώτικο που του έφερνε αναγούλα αφού μύριζε χειρότερα κι από τα σκατά του.
Η φήμη του είχε προλάβει τον ερχομό του. Η κατάρα της Ελλάδας που απαρνιέται τα παιδιά της δεν έκανε εξαίρεση στην περίπτωσή του. Η είδηση της αθανασίας του είχε κυκλοφορήσει, όλα τα προοδευτικά μυαλά της εποχής σε συνεργασία με τα ΜΜΕ διατυμπάνιζαν ότι μόνο το κακό σκυλί ψόφο δεν έχει και ζητούσαν το DNA του για να διαπιστωθεί ότι κατάγεται από τους ΕΛ-ληνες ενώ οι γιαγιάδες καίγανε κονσέρβες Whiskas και βιντεοκασέτες του Scooby-Doo στις πλατείες. Η Ελλάδα δεν ήταν όπως τη θυμόταν.
Ο Σκύλος είχε σκυλιάσει από το κακό του. Αποσύρθηκε από τον κόσμο των ανθρώπων κι έζησε σαν Αλήτης στους δρόμους. Σύντομα κατάλαβε ότι η μόνη σχέση που θα είχαν ποτέ οι Έλληνες με τα σκυλιά θα ήταν με τον Υπαστυνόμο Ρεξ του Μόζερ και τη Μοναξιά του Παπακαλιάτη. Αποφάσισε να μεταδώσει τη σοφία του σε άλλα σκυλιά όπως ο Κανέλος κι ο Λουκάνικος που έμελλε να γραφτούν στις ιστορίες των δρόμων ενώ ο ίδιος έμενε στην αφάνεια.
Μέχρι που τις προάλλες, δεν πρόλαβε καλά-καλά να περάσει μια εβδομάδα από το ξερίζωμα της Ιερής Ελιάς του Πλάτωνα, όταν άγνωστοι έβαλαν φόλα στον Ιερό Σκύλο του Σωκράτη και τον έκαναν στο φούρνο με πατάτες. Ο Σκύλος που είχε γλιτώσει από τις μαζικές εξοντώσεις της Ντόρας που δεν είχε αφήσει σκυλί για σκυλί αφόλιαστο το 2004 εν όψει Ολυμπιακών δεν υπήρχε πια.
Η ιστορία του αποκαλύφθηκε από συνέντευξη που έδωσε ο Λουκάνικος στο BBC και δεν άργησε να διαδοθεί σε όλα τα social media. Το γεγονός συγκίνησε το πανελλήνιο. Έγινε γνωστή η φιλία που είχε αναπτυχθεί μεταξύ της Ελιάς και του Σκύλου καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που το ιερό τετράποδο είχε κατουρήσει τον ιερό κορμό της ή είχε χέσει στη σκιά της ή είχε πηδήξει καμιά σκυλίτσα που του κουνιόταν κάτω από τις φυλλωσιές της.
Σύσσωμη η πολιτική σκηνή καταδίκασε το φούρνο που έψησε το Σκύλο και τις πατάτες που τον συνόδεψαν μέχρι που το θέμα ξεχάστηκε κι άρχισαν όλοι να ασχολούνται με χύτρες και τα βυζιά της Παπαβασιλείου που δε θα ξαναχορέψουν μπροστά στα πεινασμένα μάτια μας.
By To Skouliki Tom
(Στην Ελλάδα κανένας και τίποτα δεν αναγνωρίζεται όσο ζει. Αρκεί βέβαια να πεθάνει για να ονομαστεί ιερό κι όσιο το κουφάρι του και να κλειστεί κατόπιν στο χρονοντούλαπο. Τόσο γαμώ τα παιδιά είμαστε. Ευτυχώς, ο Λουκάνικος φρόντισε να αναγνωριστεί εγκαίρως…)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου