Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Ηθικοί αυτουργοί - by To Skouliki Tom

Το θέμα που κυριάρχησε χθες στην τηλεόραση - κι άρα και στα social media - ήταν τα επεισόδια στη Μυτιλήνη και η φωτιά στο hot spot της Μόριας που κατέστρεψε το 60% του στρατοπέδου κράτησης κι είχε ως αποτέλεσμα 4.000+ άνθρωποι να περιφέρονται στους δρόμους μέσα στη νύχτα.

Βέβαια, αργότερα έσκασε η είδηση για το χωρισμό Τζολί-Πιτ, που χτύπησε αμέσως στα κατώτερα ένστικτα της κατίνας που κρύβουμε όλοι μέσα μας, οπότε η Μόρια ήταν σαν να μην έγινε ποτέ. Εξαφανίστηκε από παντού.

Δεν πειράζει, θα ξαναεμφανιστεί τώρα εδώ.

Δε θα ασχοληθώ καθόλου με τα επεισόδια αυτά καθεαυτά, ούτε με τους τραμπουκισμούς των ακροδεξιών. Θα μιλήσω μόνο για τη Μόρια.

Προσωπική εμπειρία από τη Μόρια δεν έχω. Όταν πήγα στη Μυτιλήνη το Φλεβάρη, η Μόρια ήταν σχεδόν άδεια. Μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, ξαναγέμισε. Για την ακρίβεια, ξεχείλισε.

Σε εγκαταστάσεις που ήταν προορισμένες για 1500-1800 άτομα στοιβάζονταν κοντά 5000 άνθρωποι. 

Μπορεί λοιπόν να μην έχω εμπειρία από τη Μόρια, έχω όμως εμπειρία από τις καταλήψεις της Αθήνας, πολλές από τις οποίες άνοιξαν με σκοπό να στεγάσουν 180 άτομα και λόγω ανάγκης κατέληξαν να φιλοξενούν - ευτυχώς προσωρινά - τους υπερδιπλάσιους. Η διαβίωση και συμβίωση ήταν από δύσκολη έως αδύνατη.

Δε χρειάζεται να είσαι κοινωνιολόγος για να καταλάβεις τους λόγους.

Όταν βάζεις ανθρώπους σε ένα χώρο με εγκαστάσεις που αδυνατούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες - φαγητό, ύπνο, μπάνιο, τουαλέτα - όλων σε ικανοποιητικό βαθμό, τότε δεν έχεις χώρο φιλοξενίας, έχεις χοιροστάσιο.

Κάτι τέτοιο συνέβαινε στη Μόρια.

Σε αυτό προσθέστε έναν άλλο σημαντικό παράγοντα. Αυτόν των διαφορετικών εθνικοτήτων.

Πολλοί Σύριοι, κάμποσοι Αφγανοί, μερικοί Ιρακινοί, λιγότεροι Μαροκινοί και ούτω καθεξής, όλοι προερχόμενοι από πόλεμο, που έφυγαν για να γλιτώσουν από μια κόλαση, μόνο και μόνο για να βρουν εδώ μια νέα, χωρίς να ξέρουν τι τους ξημερώνει αύριο.

Άλλη γλώσσα, άλλη κουλτούρα και άλλες συνήθειες που πρέπει να συνυπάρξουν σε έναν μαντρωμένο χώρο, όπου όλα ουρλιάζουν μιζέρια και δυστυχία. Ε, δε γίνεται αυτό.

Δε γίνεται χωρίς να δημιουργηθούν ανταγωνιστικά "στρατόπεδα" βάσει εθνικότητας, τα οποία αργά ή γρήγορα θα στραφούν το ένα εναντίον του άλλου. Εναντίον όλων.

Αυτό δηλαδή που συνέβη με μεμονωμένα, ευτυχώς, περιστατικά στην Ειδομένη, στον Πειραιά, παντού.

Αυτό που θα ζήσουμε σε μεγαλύτερη κλίμακα αν γκετοποιήσουμε αυτούς τους ανθρώπους, αν τους κάνουμε να νιώσουν παρείσακτοι και περιθωριοποιημένοι.

Οι φωτιές στη Μόρια, τα επεισόδια στο κέντρο της Μυτιλήνης και ο τοπικός διχασμός είναι πρωτίστως ευθύνη της Κυβέρνησης η οποία έχει φανεί ανύπαρκτη και σε αυτό το κομμάτι παριστάνοντας ότι δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει, όσο οι ακροδεξιοί αλωνίζουν και όλοι εμείς σκοτωνόμαστε μεταξύ μας.

Γιατί το κάνει;

Μα είναι απλό.

Γιατί τα λεφτά είναι πολλά. 

Και το προσφυγικό η νέα μεγάλη ευκαιρία τους για μάσα.

Ηθικοί αυτουργοί για ό,τι έχει συμβεί, για ό,τι θα συμβεί από δω και πέρα είναι ο Τσίπρας, ο Μουζάλας και η υπόλοιπη συμμορία τους.

by To Skouliki Tom

(Ανήθικο δίδαγμα: Το είχαμε γράψει από την αρχή. Αν η συγκεκριμένη κυβέρνηση φανεί ανίκανη, θα αποδειχτεί επικίνδυνη. Έχουμε ακόμα να δούμε πολλά.)

Η σελίδα μας είναι facebook.com/TheThreeMooges

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου