Η αξιολόγηση των παικτών του Ολυμπιακού από Το Skouliki Tom

Αγαπητέ μοναδικέ αναγνώστη,

Όπως σου υποσχέθηκα, το παρόν κείμενο αποτελεί φυσική συνέχεια προηγούμενης ανάρτησής μου με τίτλο «Ο Θρύλος ζει, η Euroloeague πεθαίνει».

 Τη στιγμή που σου γράφω η κούπα του Πρωταθλητή Ευρώπης βρίσκεται καθοδόν για το ΣΕΦ, αφού έγινε δεκτή στο αεροδρόμιο με τιμές αρχηγού κράτους από χιλιάδες φίλους του Ολυμπιακού που την ακολουθούν μέχρι το Φάληρο και τώρα σκέφτομαι ότι θα είχε πολλή πλάκα να την πετάξει ο Σπανούλης στα νερά του Σαρωνικού μόνο και μόνο για να δούμε όλους αυτούς να βουτάνε σα μεθυσμένοι στα βρωμόνερα για να την πιάσουν. Αλλά ξέρω ότι ο Βασίλης είναι καλό παιδί και δε θα το κάνει, οπότε θα μείνω με τη σκέψη να γελάω μόνος μου.

Πριν προχωρήσω σε κριτική των παικτών του Ολυμπιακού βάσει της απόδοσής τους στον τελικό, θέλω να σταθώ λίγο στη διαιτησία που ήταν άψογη και σφύριξε 50-50 για 40 λεπτά. Τιμώρησε αυστηρά το θέατρο του Σλούκα με τεχνική ποινή, αλλά ανταπόδωσε το σφύριγμα στη συνέχεια με το Slaughter οπότε όλα καλά κι ωραία.

Χωρίς άλλη καθυστέρηση, ξεκινάω με τον προπονητή και συνεχίζω με τους παίκτες, όπως αναγράφονται στον πίνακα στατιστικής του euroleague.net:

Γιώργος Μπαρτζώκας: Η μετάβαση από τον έμπειρο μαθουσάλα Ίβκοβιτς στον άπειρο πιτσιρικά Μπαρτζώκα ήταν απότομη, αλλά μην ξεχνάς ότι ο Ολυμπιακός επιβίωσε με προπονητή το Γιαννάκη, τον απόλυτο μάστερ στην καταστροφή ομάδων και ιδρυτή του αντι-μπάσκετ στην προπονητική – μετά το Μάλκοβιτς. Η δήλωση του ίδιου του Μπαρτζώκα ότι ήταν τυχερός, αφού βρέθηκε στη σωστή ομάδα τη σωστή στιγμή και δε χρειάστηκε να κάνει σχεδόν τίποτα φέτος, τα λέει όλα. Φίλε Ολυμπιακέ, παραδέξου το. Του είχες ρίξει ουκ ολίγες χριστοπαναγίες όλη τη χρονιά. Φάε τη σκόνη του τώρα! Εν τω μεταξύ, οι Παναθηναϊκοί έχουν κάθε δικαίωμα να σιχτιρίζουν ακόμα τον Πεδουλάκη.

Kyle Hines: Τι να πει κανείς για αυτόν τον παιχταρά; Ο πιο σταθερός παίκτης του Ολυμπιακού όλη τη χρονιά. Με σχεδόν ανύπαρκτο σουτ, ελάχιστες κινήσεις στη ρακέτα και ύψος μόλις 1.98 είναι ο μισός Ολυμπιακός. Υπόδειγμα αγάπης και πάθους για το άθλημα με highlight το chase down block στο Mirotic. Φήμες λένε ότι η Euroleague ξέχασε να σκαλίσει το όνομά του στην κούπα. Κατά τη γνώμη μου MVP του Final 4. Σπάνια ασχολούμαι με τα συμβόλαια, αλλά έμαθα ότι ο τύπος παίρνει μόλις 300.000 το χρόνο. Και μετά μιλάει ο Σαμαράς για επενδύσεις. Ουστ!

Acie Law: Πήρε δικαίως τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής από όλους και κάλυψε επάξια το κενό του Σπανούλη στο α’ ημίχρονο. Με 20 πόντους, 5 ασίστ και μόλις 1 λάθος βγήκε δίκαια MVP του τελικού. Μακάρι να μείνει και του χρόνου.

Pero Antic: Προσωπική μου αντιπάθεια, κυρίως γιατί δημιουργεί συνεχώς τσαμπουκάδες μέσα στα ματς χωρίς να ξέρει σπουδαίο μπάσκετ. Δεν έχει ιδέα από παιχνίδι κοντά στο καλάθι ενώ κάποιος πρέπει να του πει ότι δεν είναι τριποντάκιας. Παρόλα αυτά απέδωσε καλύτερα του αναμενόμενου απέναντι στους ψηλούς της Ρεάλ και γι’ αυτό μπράβο του.

Βασίλης Σπανούλης: Ανύπαρκτος στο α’ μέρος, σχεδόν αρνητικός. Σε τέτοια ματς όμως, ο καλύτερος παίχτης σου πρέπει να μένει μέσα για να κάνει αυτό ακριβώς που έκανε ο Σπανούλης στο β’ ημίχρονο. 5 τρίποντα, τα 3 συνεχόμενα σε κρίσιμο σημείο, κι άντε γεια. Με τουλάχιστον μέτρια εμφάνιση την Παρασκευή κι MVP του τελικού τον Law, δεν κατάλαβα πώς βγήκε ΜVP του Final 4. Άβυσσος η ψυχή του Μπερτομέου. Αναρωτιέμαι τι λένε τώρα όσοι τον ειρωνεύονταν όταν πριν 3 χρόνια άφησε τον Παναθηναϊκό για το λιμάνι. Fuck the haters!

Στράτος Περπέρογλου: Το παιδί αυτό έχει πιάσει το μπασκετικό του ταβάνι. Στάσιμος τα τελευταία χρόνια, μπαίνει στο γήπεδο για συγκεκριμένες δουλειές. Προχθές τις έκανε όλες, με αποκορύφωμα τα 2 τρίποντα που άλλαξαν την ψυχολογία του Ολυμπιακού. Είναι η ιδέα μου ή στα τελευταία ματς επιχειρεί κάτι get-a-life fade away σουτ αλά Kobe Bryant από τη baseline; Πάντως προχθες έβαλε ένα.

Giorgi Shermadini: Εδώ έχουμε να κάνουμε με προχωρημένη νοητική καθυστέρηση και μπασκετικό IQ επιπέδου αμοιβάδας. Κατά τα άλλα, ασχολίαστος. Neeeeeext!

Κώστας Σλούκας: Ο Σλούκας ήταν ίδια σειρά με μένα και παρουσιαστήκαμε μαζί στα τεθωρακισμένα στον Αυλώνα. Όσο κι αν είμαι υπέρ της μη στράτευσης των αθλητών – για να μην πω της στράτευσης γενικότερα-, το να τον βλέπεις την ημέρα κατάταξης να φεύγει τουρίστας με το απαλλακτικό στο χέρι ενώ εσύ έχεις 9 μήνες θητείας μπροστά σου, ε όσο να ‘ναι, σου ξυπνάει φονικά ένστικτα. Άψογος από τη γραμμή των βολών, πέτυχε 11 πόντους σε 16 λεπτά. Ήθελες κάτι άλλο;

Josh Powell: H ενσάρκωση του ύπνου, ο άνθρωπος replay. Είχε το θράσος να δηλώσει και πρωταθλητής ΝΒΑ. Γελάει ο Kobe Bryant! Και που έχει την καλύτερη θέα στο ματς από τον πάγκο, πολύ του πέφτει.

Γιώργος Πρίντεζης: Αν και δεν είμαι γαύρος, είναι ο αγαπημένος μου παίκτης του Ολυμπιακού - για απροσδιόριστους λόγους. Μετριότατος και στα 2 ματς, αλλά δεν πειράζει. Τα έκανε όλα πέρσυ και κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν. Πρέπει να δουλέψει κι άλλο αν θέλει να πρωταγωνιστεί σε σταθερή βάση.

Κώστας Παπανικολάου: Χειρότερος από τον Πρίντεζη, δε μπήκε ποτέ στο κλίμα του ματς. Έχει περάσει την ηλικία του ταλέντου, πρέπει να σταματήσει να παρασύρεται από το παιχνίδι και να είναι περισσότερο συγκεντρωμένος αλλιώς θα ακολουθήσει το δρόμο τόσων και τόσων άλλων πρώην ταλέντων. Δε σχολιάζω καν όσα λέγονται για ΝΒΑ.

Δημήτρης Κατσίβελης: Μπήκε στο α’ μέρος όταν ο Σπανούλης παρέπαιε και τα πήγε περίφημα. Νομίζω έβγαλε την ασίστ στο πρώτο τρίποντο του Περπέρογλου. Μακάρι να πάρει στο μέλλον τις ευκαιρίες που του αναλογούν.

Μαύρη τρύπα του τελικού ήταν φυσικά ο ανεκδιήγητος εκφωνητής Βαγγέλης Ιωάννου που από προχθες συναγωνίζεται σε γραφικότητα το Δημήτρη Χατζηγεωργίου. Όταν σε κάποια φάση είπε ότι o Hines πήδηξε όχι με ελατήρια αλλά σα να ήθελε να γυρίσει τους δείκτες του Big Ben, άλλαξα κανάλι και το έβαλα στη Nova. Εκεί βέβαια με περίμενε το ζόμπι της ελληνικής αθλητικογραφίας, Φίλιππος Συρίγος, που το έπαιζε και πατριώτης φίλαθλος, οπότε έσφιξα τα δόντια και το ξαναγύρισα στην ΕΤ1. Ο Βαγγέλης όμως ήταν αποφασισμένος να μη μου δείξει κανένα έλεος. Όταν τελικά μετά το ματς ρώτησε το Hines αν όντως ήθελε να γυρίσει τους δείκτες του Big Ben έκλεισα πανικόβλητος την τηλεόραση κι έβαλα να παίζει στο PC το Golden State Warriors – San Antonio Spurs που τελικά πήγε παράταση. Ματσάρα!

Με μπασκετική διάθεση,

 To Skouliki Tom

(Μόλις σκέφτηκα ότι η χρονιά τελείωσε και το μόνο που έχουμε να περιμένουμε είναι η μίζερη σειρά των τελικών της Α1 μεταξύ των αιωνίων. Και οι τελικοί του ΝΒΑ. Ή μάλλον γάμα την Α1. ΜΟΝΟ ΝΒΑ ΡΕ.)

Για περισσότερη εμπεριστατωμένη μπασκετική κριτική κάνε like στη σελίδα μας https://www.facebook.com/TheThreeMooges