Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Θρασίμι ή Θάνατος! - από την Αριστέα Σερεμέτη

Εδώ και χρόνια από το αστικό κράτος - πολιτικό προσωπικό, τύπος, ΜΜΕ - επιχειρείται συστηματικά η απαξίωση και η χλεύη ενός σημαντικού ιστορικού γεγονότος που το ορίζουμε με πλαίσιο τον κυρίως χώρο όπου διαδραματίστηκε, ως Πολυτεχνείο .

Γιατί τόσο μένος με το Πολυτεχνείο η αστική δημοκρατία ;

Γιατί να θέλουν διακαώς να αποδυναμώσουν ως έμπνευση και ως πρότυπο ζωής την εξέγερση νεολαίων και δη φοιτητών, απέναντι στη στρατιωτική χούντα και τη βαρβαρότητά της ;

Το Πολυτεχνείο πονά πολύ τη σάπια αστική δημοκρατία που οικοδομήθηκε με υλικά δικτατοριών, πραξικοπημάτων, συνωμοσιών, δωσιλογισμών .
Είναι γροθιά στα σπλάχνα της .

Ένα αστικό κράτος που γιορτάζει με παρελάσεις το "ΟΧΙ" του φασίστα Μεταξά, που πουλά "εθνικό φρόνημα" και "χριστιανορθοδοξία" με το τσουβάλι, ενοχλείται ιδιαίτερα να τιμά την αντίσταση και την εξέγερση του λαού και κυρίως της νεολαίας .

Δεν μπορούν να συμπορεύονται το μεταξικό "ΟΧΙ" με το "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία", δεν μπορούν να αποδεχτούν τη λαϊκή παρέμβαση στην πάγια εξουσία τους, δεν μπορούν να ανεχτούν νέους εξεγερμένους και ανυπότακτους .
Τους φοβάται τους νέους η εξουσία .

Γιατί γνωρίζει πως ο νέος είναι ακόμη με το όραμα στο χέρι, με το όνειρο στην ψυχή, με τα μάτια άδολα και ανιδιοτελή .
Γνωρίζει πως ο νέος δε θα σκεφτεί αν έχει αύριο να φάει το πεσμένο ψίχουλο απ το τραπέζι .

Δε θα τσιμπήσει το δόλωμα , γιατί ακόμη δεν είναι βολεμένος, δεν είναι συμβιβασμένος,  μπορεί να βγάλει την γλώσσα έξω, ν' αυθαδιάσει, να μουτζώσει, να σιχτιρίσει, να βγει στον δρόμο, να πιάσει το χέρι του διπλανού με συντροφικότητα, να σηκώσει σφιγμένη γροθιά, να ματώσει για τα ιδανικά του, να αντισταθεί στα σχέδιά της .

Κι ακόμη πιο επικίνδυνος, είναι ο σκεπτόμενος νέος .
Εκείνος που έχει γνώση των τακτικών της, της στρατηγικής της, των επιδιώξεών της .
Και αρνείται να γίνει κιμάς στα γρανάζια της .
Στα καλολαδωμένα γρανάζια της .

Η κυβέρνηση Σαμαρά με όχημα τον Πρύτανη Φορτσάκη, θέλει να εξαφανίσει το Πολυτεχνείο και ό,τι αυτό συμβολίζει .
Επιδιώκει να πατάξει το αγωνιστικό ιδεώδες, να ρομποτοποιήσει τους νέους, να μπορεί να σχεδιάζει και να εκτελεί χωρίς εμπόδια στο δρόμο της .

Κι αυτό το επιχειρεί με καταστολή κι αυταρχισμό .
Με ΜΑΤ που γκλομπιάζουν κεφάλια νεαρών φοιτητριών , μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν πόλωση -άρα και συσπείρωση των φασιζόντων- και τρομοκρατία στα κινήματα των αντιδρώντων .

Το αστικό κράτος επιθυμεί σημαίες γαλανόλευκες και παρελάσεις .
Δεν επιθυμεί πορείες διαμαρτυρίας, νέους που αντιστέκονται, χώρους που λειτουργούν ως φυτώρια πάλης .

Στην αγωνιστική τους κινητοποίηση και χθες και σήμερα οι φοιτητές απέδειξαν πως μπορούν να οργανωθούν τάχιστα και πως τα αντανακλαστικά τους είναι περίφημα .
Κι αυτό τους φοβίζει, τους τρομοκρατεί .
Βιάζονται .
Πρέπει να ξεμπερδεύουν .
Να πατάξουν τα κινήματα και να επιβάλουν τη νέα τάξη πραγμάτων .
Την τάξη της σιωπής, της υποταγής, της ησυχίας, τάξης και ασφάλειας .

Θέλουν να αποκαθηλώσουν το συμβολισμό του Πολυτεχνείου .
Να δημιουργήσουν νέους αδιάφορους για το κοινωνικό γίγνεσθαι, αμόρφωτους ταξικά, αναλφάβητους πολιτικά .
Αυτά τα νέα παιδιά έχουν δύο επιλογές .
Ή να αντισταθούν ή να παραιτηθούν και να ηττηθούν .
Εύχομαι και ελπίζω να αντισταθούν με όλη τη δύναμη των αγέρωχων νιάτων τους .

Ηλίας Πετρόπουλος : «Αν ήμουν σήμερα 28 χρόνων, δεν θα έβγαζα αυτά τα βιβλία. Θα έβγαζα κάτι που πάλι θα ενοχλούσε τη μπουρζουαζία την ελληνική, γιατί μην ξεχνάτε ότι η μπουρζουαζία μας είναι και αγράμματη και φοβερά εκδικητική. Την τρομάρα που πήρε από το αντάρτικο και τα Δεκεμβριανά δεν εννοεί να την ξεχάσει. Φοβήθηκε παρά πολύ».

από την Αριστέα Σερεμέτη

Η σελίδα του μπλογκ μας είναι facebook.com/TheThreeMooges

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου