Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Ο τελευταίος επαναστάτης - by To Skouliki Tom

Σε μια συζήτηση που είχαμε τις προάλλες με την I Willi Am και τον One Eyed Bert, σχολιάζαμε το γεγονός ότι τα τελεταία χρόνια στην Ελλάδα δεν έχει ξεχωρίσει ούτε ένας Έλληνας. Ούτε ένας.

Βέβαια, θα μου πείτε δεν είναι και πολύ εύκολο για κάποιον να ξεχωρίσει στην Ελλάδα, αφού στα ελληνικά ΜΜΕ προβάλλονται εδώ και χρόνια οι ίδιες κι οι ίδιες σκατόφατσες, ενώ ορισμένοι αξιόλογοι άνθρωποι που υπάρχουν αρκούνται να φιλοσοφούν στο διαδίκτυο ή να χτίζουν φεησμπουκικές περσόνες περιορισμένης χρήσης, μιας κι όταν εξαφανιστούν δε θα βρεθεί κανένας να τους ψάξει.

Αυτό φυσικά δεν το ξέρουν και σας παρακαλώ μην τους το πείτε, γιατί θα στενοχωρηθούν πολύ. Αφήστε τους στον κόσμο τους.

Με τους πνευματικούς ανθρώπους της χώρας δε θα ασχοληθώ καν, αφού δεν υπάρχουν πνευματικοί άνθρωποι στην Ελλάδα. Από το ξεκίνημα της κρίσης έτρεξαν όλοι να ξεπουληθούν για να σώσουν το τομάρι τους και να τσιμπήσουν καμιά επιδότηση.

Διαβάζοντας σήμερα για το θάνατο του Λουκάνικου συνειδητοποίησα ότι ο μοναδικός Έλληνας που κατάφερε ξεχωρίσει ήταν σκύλος. Ο Λουκάνικος ήταν ο μοναδικός Έλληνας που κατάφερε να απασχολήσει τα ξένα ΜΜΕ με θετικό τρόπο. Μέλι έσταζαν για τον Λουκάνικο το BBC, το CNN και το Al Jazzera, ενώ έγινε πρώτη μούρη και στο ΤΙΜΕ που τον κατέταξε στις 100 σημαντικότερες προσωπικότητες του 2011.

Ο Λουκάνικος από ένστικτο, χωρίς να ξέρει τί είναι τα μνημόνια, ο ΓΑΠ και η λιτότητα, είχε πολιτική και ταξική συνείδηση. Διαμαρτυρόταν πάντα μαζί με τους εξεγερμένους, ακόμα κι όταν δεν υπήρχαν εξεγερμένοι για να διαμαρτυρηθούν.

Μέχρι που κάποια στιγμή κουράστηκε. Δεν τον άδικω. Ποιος σοβαρός σκύλος θα ασχολιόταν για πολύ με κάτι τομάρια σαν τους σύγχρονους Έλληνες; 

Ο Λουκάνικος φρόντισε να αναγνωριστεί εγκαίρως, προτού πεθάνει. Και τον ζηλέυω γι' αυτό. Δεν έχουν πολλοί τέτοια τύχη. Στην Ελλάδα κανένας και τίποτα δεν αναγνωρίζεται όσο ζει. 

Επίσης, τον ζηλέυω γιατί έζησε έντονα. Περισσότερο έντονα από όσο θα ζήσουμε οι περισσότεροι από εμάς. Κι ας ζούμε 7 φορές περισσότερο. 

Καλό ταξίδι, σκυλάκο!

by To Skouliki Tom

(Ανήθικο δίδαγμα: Από το πρωί έχουν γραφτεί στο διαδίκτυο εκατοντάδες άρθρα για τον Λουκάνικο. Περισσότερα από όσα έχουν γραφτεί μέσα σε 4 χρόνια για οποιονδήποτε άλλον. Αυτό ίσως πρέπει να προβληματίσει κάποιους. Το μπλογκ μας δεν πρόλαβε τον Λουκάνικο, αφού όταν ξεκινήσαμε - την Πρωτοχρονιά του 2013 - είχε ήδη αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Προλάβαμε όμως να τον ζήσουμε στους δρόμους και να γράψουμε αργότερα για τη σχέση του με τον Ιερό Σκύλο του Σωκράτη.)

Ο τελευταίος επαναστάτης θα έχει πάντα μια θέση στη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου